3XL PRO — Не Грусти songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Не Грусти" van 3XL PRO.
Songteksten
Жаль, но нам не быть вместе,
И у меня поломаны крылья.
Я писал тебе нежные песни,
Но теперь листы покрыты пылью.
Где свежий ветер? Где чистый воздух?
Только серые стены и чай остыл.
Остались только холодные слёзы,
Много вопросов. Я этого не заслужил…
Обнаженная душа на краю бездны.
Давай сбросим с себя одежды
Их унесет северный ветер,
И побежим навстречу солнцу, как малые дети.
Но все мечты и струны порваны.
Вокруг все музыканты одеты в чёрное.
Злой волшебник похитил королеву бала,
Когда взошла луна нас с тобой не стало…
Не грусти!
Вытри свои слёзы и отпусти меня сейчас.
Не спасти
Наши чувства на краю пропасти.
Я обниму тебя в последний раз.
Безвести
Пропавшие герои одной повести,
Есть ты, но нет нас.
Может быть когда-нибудь прочту тебе свой новый стих,
И время снова примирит нас…
Линия горизонта между нами,
Цветы любви солдаты топчут сапогами.
Вне зоны доступа, блютус дал сбой.
Ты ушла, а я закрыл дверь за тобой.
Однажды ночью наш союз исчез с радаров,
Мы задохнулись в копоти лесных пожаров.
Стихи, что я писал тебе, превратились в пепел.
Мы повзрослели, а я и не заметил…
Вокруг лишь пустота,
Я начинаю жить с чистого листа.
Смотрю на небо просто так,
И в небе не горит твоя звезда.
Куда ушла моя весна?
Вторые сутки не до сна,
У этой пропасти нет дна,
И в чём моя вина?
Время снова примирит нас…
И время снова примирит нас…
Время снова примирит нас…
Songtekstvertaling
Het spijt me, maar we kunnen niet samen zijn.,
En mijn vleugels zijn gebroken.
Ik heb je tedere liedjes geschreven.,
Maar nu zijn de lakens bedekt met stof.
Waar is de frisse wind? Waar is schone lucht?
Alleen de grijze muren en de thee was koud.
Alleen koude tranen bleven over.,
Veel vragen. Ik verdiende het niet.…
Een naakte ziel aan de rand van de afgrond.
Laten we onze kleren uittrekken.
Ze zullen meegesleept worden door de noordelijke wind,
En we rennen naar de zon als kleine kinderen.
Maar alle dromen en touwtjes zijn gebroken.
Alle muzikanten zijn in het zwart gekleed.
Een boze tovenaar heeft de balkoningin ontvoerd.,
Toen de maan opkwam waren jij en ik weg.…
Wees niet verdrietig!
Droog je tranen en laat me gaan.
Niet opslaan
Onze gevoelens staan op de rand van een afgrond.
Ik geef je nog een laatste knuffel.
Ontbrekend
De vermiste helden van een verhaal,
Er is jou, maar er is geen ons.
Misschien lees ik ooit mijn nieuwe vers voor.,
En de tijd zal ons weer verzoenen.…
De horizonlijn tussen ons,
Bloemen van liefdessoldaten vertrappelen met hun laarzen.
Buiten de toegangszone is de Bluetooth mislukt.
Je ging weg en ik deed de deur achter je dicht.
Op een nacht verdween onze alliantie uit de radar.,
We zijn gestikt in de roet van bosbranden.
De gedichten die ik je schreef werden tot as gereduceerd.
We zijn opgegroeid en ik heb het niet gemerkt.…
Er is alleen leegte rond,
Ik begin met een schone lei te leven.
Ik kijk zo naar de hemel.,
En je ster brandt niet in de lucht.
Waar is mijn lente gebleven?
De tweede dag is niet te slapen,
Deze kloof heeft geen bodem,
En wat is mijn schuld?
De tijd zal ons weer verzoenen.…
En de tijd zal ons weer verzoenen.…
De tijd zal ons weer verzoenen.…