38th Parallel — Clouded songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Clouded" van 38th Parallel.
Songteksten
Blow? s been dealt and is taken its toll
Listless, I stumble like a drunk in the cold
Questioning foundations and a hope I took for granted
See my soul choked by the rope of a slanted view of reality, so it seems
And maybe I? ve been living in some childish day dream
As not but dust in motion, insignificant drop in an endless ocean
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
Cut off at the knees and gasping for breath
Grieving for my hope as it totters on the brink of death
Watching the sun fade and run down ears go deaf to
The ancient thundering Sound of creations singing I? m clinging
So tight to these questions I can? t hear its chorus ringing like some
Perpetual dancer I? m running and spinning in search of the answers
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
In this fog of pain, creation plays its strain
Wind breathes one name, star shines one fame
In this fog of pain, creation plays its strain
Wind breathes one name, star shines one fame
In this fog of pain, creation plays its strain
Wind breathes one name, star shines one fame
In this fog of pain, creation plays its strain
Wind breathes one name, star shines one fame
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
So rend the veil, the shroud that clouds my eyes
I want to see you and every fiber of my being is longing for you, you
Songtekstvertaling
Blazen? s is behandeld en heeft zijn tol geëist
Lusteloos, strompel ik als een dronkaard in de kou
Vragen aan stichtingen en een hoop die ik vanzelfsprekend vond
Zie mijn ziel verstikt door het touw van een schuine kijk op de realiteit, dus het lijkt
En misschien ik? ik leef in een kinderachtige droom.
Als niet maar stof in beweging, onbeduidende druppel in een eindeloze oceaan
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij
Afgesneden bij de knieën en snauwend naar adem
Treurend om mijn hoop als het wankelt op de rand van de dood
Kijken naar de zon vervagen en naar beneden oren doof worden voor
Het oude donderende geluid van creaties die me zingen? m vasthouden
Zo dicht bij deze vragen dat ik kan? t horen zijn koor rinkelen als een of andere
Eeuwige danser ik? m rennen en draaien op zoek naar de antwoorden
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij
In deze mist van pijn, speelt de schepping zijn spanning
Wind ademt één naam, ster straalt één roem
In deze mist van pijn, speelt de schepping zijn spanning
Wind ademt één naam, ster straalt één roem
In deze mist van pijn, speelt de schepping zijn spanning
Wind ademt één naam, ster straalt één roem
In deze mist van pijn, speelt de schepping zijn spanning
Wind ademt één naam, ster straalt één roem
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij
Zo verscheurt de sluier, de lijkwade die mijn ogen vertroebelt
Ik wil jou zien en elke vezel van mijn wezen verlangt naar jou, jij