1995 — Laisser une empreinte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Laisser une empreinte" van 1995.
Songteksten
Laisser la trace d’un passage éphémère, dire qu’on a vécu
Ne pas finir comme une chanson qui meurt
Parce qu’on n’la chante plus
C’est le Graal que chacun poursuit…
J’aimerais être une pyramide dans l’immensité désertique
La première fille ravie d'être émancipée et exquise
Laisser mon empreinte sans craindre d’enfreindre
Mais je n’suis qu’un petit artiste aimant siffler des airs tristes
Un tas de naze parle mal, gars, c’est irréfuté
Ça m’blase, si je n’avais pas le Rap je crois que j’irai m’buter
Le pire est d’lutter sans fuir contre ces forces obscures
Certains potes bossent dur, moi, j’aime lire et fumer
Écrire, étudier, rire, nique leurs bonnes postures
Ils croient qu'à force de me punir je vais finir éduqué
Les gosses apprennent la bonne conduite
Avec des tures-voi pées-ta
De surcroit, l'État mesure pas l’dégât
Ne jure pas que c’est pas vrai, la vie m’enfonce, frère
C’est triste comme l’ami d’enfance que tu revois plus tard
La 'ure broie du noir, j’ai besoin d’explication
En quête d’excitation et j’vis à fond la dure loi du soir
Et plus j’avance, plus j’me demande si j’vais m’en sortir
Notre vie est bernée, j’trouve l’oubli éternel vraiment sordide
Faut qu’je laisse une trace, j’me vois pas sexagénaire
Sans exagérer, j’ai mes ex à gérer
J’ai mes textes à faire et je dois exacerber
Mes réflexes acérés sans être exaspéré
C’est un fait avéré, trop de pét' à gérer
Trop de sexes à flairer et je sais que ça t'énerve
De voir Nek s’affairer dans les ruelles sales
Vêtu des plus belles sapes venues des USA
Laissant une trace comme un violeur dans un cerveau d’enfant
Nekfeu, j’suis pas venu au monde pour faire beau dans l’fond
On veut tous laisser une empreinte, tous laisser une empreinte
Sur un mur, une piste de danse, un fader ou des enceintes
Peu importe c’que tu fais, un jour tu feras parti du passé
(C'est le seul moyen d’exister, une ligne, un tracé)
J’prends du recul, observe et constate qu’ils avaient raison
Le temps passe plus vite que prévu, j’ai déjà vu 22 fois 4 saisons
Et qu’est-ce qu’il en reste, hein?
Après tout pas grand chose de plus
Qu’un petit montrougien qui rêvait de vivre de sa prose
«On fait pas toujours ce qu’on veut fils «V'là c’que m’disait mon père
Donc j'écarte le vice, évolue dans une autre atmosphère
Vie scindée entre la school et l’peu-Ra en indé
J’avance mes billets, loin d’oublier la vie d’mon pote esquinté
Parti trop tôt ne laissant sur les murs que
Quelques couleurs et un grand sourire dans un album photo, là
J’ai pris conscience qu’il était temps d’laisser ma trace
Donc j’agresse tes tympans en attendant d’laisser ma place
Car c’est ça qui nous motive tous, nique le reste !
Si on existe, c’est grâce à ceux qui nous aiment
Et puis ceux qui nous détestent
Artistes ou jeunes loups des tess', on rêve tous de faire notre trou
Y’en a qu’ont rien dans l’porte-feuille
Et qui roulent dans des caisses de fou
Mais si à côté d’eux y’a sonne-per, à quoi ça sert?
J’en connais qui échangerait bien un peu d’amour
Contre des billets verts
Moi, j’vise l'équilibre et profite de mon temps d’passage
Toine-An, j’laisse une empreinte dans ton paysage
On veut tous laisser une empreinte, tous laisser une empreinte
Sur un mur, une piste de danse, un fader ou des enceintes
Peu importe c’que tu fais, un jour tu feras parti du passé
(C'est le seul moyen d’exister, une ligne, un tracé)
Frère, j’viens kicker la prod, faire bien gicler la grog
Toxico au micro, c’est rien, la zik est ma drogue
J’prends c’Rap comme un tag
Comme de l’art vandale financé par de l’argent sale
Ou une grande frappe dans ta gueule
Mais pas d’drame, j’te laisse patraque à la clinique
Pas d’graff', pas grave, j’laisse ma trace à l’acrylique
Depuis l’collège sur les sacs, sur les sapes, j’ai les t-shirts
De MRG à NYC, j’ai les stickers
1.9.9.5, c’est l'équipe, c’est les kickeurs
Qui débitent, kickent des beats et qui kiffent baiser les flics
Blesser les speakers avec un style sauvage
Fous l’instru, j’trouve un truc, t’as pas un stick? Dommage
J’remplis ma tête de rime
Et l’chargeur d’mon marqueur avant d’bouger
Rassure ta dame, j’trace sur Paname
Et j’les vide en allant me coucher
J’opère pur et dur quand j’fouille dans les bacs
M’embrouille dans les backs
Ou quand j’fais des sos-per sur les murs
Tant d’soirs, trouve-moi dans l’noir à taguer mes rimes
Des poulets s’mettent à débouler comme pour alpaguer Mesrine
Car j’ai le flow indélébile, j’vois les faux blindés d’débit
On les met d’accord en major, s’il le faut en indé, débile
Ils se demandent: «Jaz? C’est qui ce môme sur la maquette?
Qui grave sa marque comme Guizmo sur la plaquette ?»
Frère, j’laisse ma trace !
C’est comme ça que j’fais, 1995 !
On veut tous laisser une empreinte, tous laisser une empreinte
Sur un mur, une piste de danse, un fader ou des enceintes
Peu importe c’que tu fais, un jour tu feras parti du passé
(C'est le seul moyen d’exister, une ligne, un tracé)
C’est le seul moyen d’exister, une ligne, un tracé
Laisser la trace d’un passage…
Songtekstvertaling
Laat het spoor achter van een kortstondige passage, zeg dat we leefden
Eindig niet als een lied dat sterft.
Omdat we het niet meer zingen.
Dit is de Graal die iedereen nastreeft.…
Ik wil een piramide in de woestijn zijn.
Het eerste meisje verrukt om geëmancipeerd en voortreffelijk te zijn.
Laat mijn teken achter zonder angst om te breken.
Maar ik ben gewoon een kleine artiest die graag droevige liedjes fluit
Een hoop domme praatjes, man, het is onweerlegbaar.
Als ik het niet weet, pleeg ik zelfmoord.
Het ergste is om te vechten zonder te vluchten tegen deze duistere krachten.
Sommige vrienden werken hard, ik, Ik hou van lezen en roken
Schrijf, studeer, lach, nique hun goede houdingen
Ze geloven dat door mij te straffen Ik zal worden opgeleid
Kinderen leren goed gedrag.
Met trees-voi pées-ta
Bovendien meet de staat de schade niet
Zweer niet dat het niet waar is, het leven drijft me, broeder.
Het is triest als de jeugdvriend die je later ziet.
De ' ure grinds black, ik heb uitleg nodig
Op zoek naar opwinding en ik leef de harde wet van de avond
En hoe verder ik ga, hoe meer ik me afvraag of ik het haal.
Ons leven is voor de gek gehouden, Ik vind eeuwige vergetelheid echt smerig
Ik moet een spoor achterlaten, ik zie mezelf niet seksualistisch.
Zonder overdrijving, ik heb mijn exen te behandelen.
Ik heb mijn teksten te doen en ik moet verergeren
Mijn scherpe reflexen zonder opgefokt te zijn.
Het is een bewezen feit, te veel problemen om mee om te gaan.
Te veel seksen om te ruiken en ik weet dat het je kwaad maakt.
Kijken hoe Nek bezig is in de vieze steegjes
Gekleed in de mooiste sapjes uit de VS
Een spoor achterlaten als een verkrachter in de hersenen van een kind.
Nekfeu, ik ben niet op de wereld gekomen om er mooi uit te zien op de achtergrond
We willen allemaal een voetafdruk achterlaten, we willen allemaal een voetafdruk achterlaten.
Op een muur, een dansvloer, een fader of luidsprekers
Wat je ook doet, op een dag ben je een deel van het verleden.
(Dit is de enige manier om te bestaan, een lijn, een pad)
Ik stap terug, observeer en merk dat ze gelijk hadden.
De tijd gaat sneller dan verwacht, ik heb al 22 keer 4 seizoenen gezien
En wat blijft er over?
Tenslotte niet veel meer
Dat een kleine montrougian die droomde van leven op zijn proza
We doen niet altijd wat we willen zoon Dit is wat mijn vader altijd zei
Dus ik sluit ondeugd uit, evolueert in een andere atmosfeer
Het leven verdeeld tussen de school en de armen in India
Ik vervang mijn tickets, in plaats van het leven van mijn vriend esquinté te vergeten.
Te vroeg weg, alleen op de muren.
Een paar kleuren en een grote glimlach in een fotoalbum, daar
Ik realiseerde me dat het tijd was om mijn stempel te drukken.
Dus ik val jullie trommelvliezen aan, wachtend om mijn huis te verlaten.
Omdat dat ons allemaal motiveert, nique de rest !
Als we bestaan, is het dankzij hen die van ons houden.
En dan degenen die ons haten
Artiesten of Jonge Wolven van de tess', we dromen er allemaal van om ons gat te maken
Er zit niets in de portemonnee.
En die in gekke kratten rollen
Maar als er sonne-per naast hen is, wat heeft het voor zin?
Ik weet wie een beetje liefde zou uitwisselen.
Tegen smeergeld
Ik streef naar evenwicht en geniet van mijn tijd van doorgang.
Toine-An, ik laat een afdruk achter op je landschap.
We willen allemaal een voetafdruk achterlaten, we willen allemaal een voetafdruk achterlaten.
Op een muur, een dansvloer, een fader of luidsprekers
Wat je ook doet, op een dag ben je een deel van het verleden.
(Dit is de enige manier om te bestaan, een lijn, een pad)
Broer, Ik trap gewoon tegen de prod, laat goed spuiten de grog
Toxico op de microfoon, het is niets, zik is mijn medicijn.
Ik neem de schuld op me.
Zoals Vandal kunst gefinancierd met vuil geld.
Of een grote klap in je mond.
Maar geen drama, Ik laat je alleen in de kliniek.
Geen graff', geen serieuze, ik laat mijn sporen achter op acryl
Sinds de universiteit op de tassen, op de sapes, heb ik de T-shirts
Van MRG naar NYC, ik heb de stickers
1.9.9.5, het is het team, het is de kickers
Wie trapt, trapt en wie neukt de politie?
Luidsprekers pijn doen met een wilde stijl
Fuck het instrument, ik vind wel iets, heb je geen stok? Schade
Ik vul mijn hoofd met rijm
En de lader van mijn marker voordat hij beweegt
Stel uw dame gerust, Ik volg Paname.
En ik maak ze leeg op weg naar bed.
Ik opereer puur en hard als ik de bakken doorzoek.
Raakt me in de war in de rug
Of als ik sos-per op de muren doe
Zoveel nachten, vind me in het donker mijn rijmpjes aan het merken
Kippen beginnen te rollen als naar alpaguer Mesrine
Omdat ik de onuitwisbare stroom heb, zie ik de nepstroom gepantserd.
We zijn het eens als majoor, als het moet, idioot.
Ze zeggen: Jaz? Wie is dat kind op het model?
Wie graveert zijn teken als Guizmo op de wafer ?»
Broeder, ik laat mijn teken achter.
Dat is hoe ik het doe, 1995 !
We willen allemaal een voetafdruk achterlaten, we willen allemaal een voetafdruk achterlaten.
Op een muur, een dansvloer, een fader of luidsprekers
Wat je ook doet, op een dag ben je een deel van het verleden.
(Dit is de enige manier om te bestaan, een lijn, een pad)
Dit is de enige manier om te bestaan, een lijn, een pad
Het spoor van een doorgang achterlaten…