113 — Tapis rouge songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tapis rouge" van 113.
Songteksten
Elle savait ce qu’elle faisait.
Elle savait ce qu’il allait ce produire.
Ce soir était un soir ou la nuit lui appartenait.
Précieusement, charnue de désirs elle s'était glissée
dans un bain chaud et impudique.
Avec précaution elle avait parfumé son corps de crème.
Elle savait que ce soir elle mettrait toutes ses valeurs
dans le tiroir de sa mémoire.
Nez de clown, rouge.
Elle l’avait appelé.
Un café? Il avait répondu oui, il savait ce qu’il faisait.
Deux adultes. Deux adultes mais si enfantins, tellement seuls.
Personne ne saurait. Tuer le temps ensemble, ballon rouge.
Ils ne s’aimaient pas vraiment d’amour,
Ils aimaient être ensemble et partager des joies,
Des peines et soulager leurs désirs charnels.
Rien de plus, tristement.
Chez lui, un café, des paroles.
Des flots de paroles pour éviter tous regards.
Pour fuir des désirs, des envies. Un café.
Des secrets confiés, échangés. Banal.
Nez rouge, un soir fugace.
Puis il est l’heure de se séparer.
Lui offre un cadeau, elle sensible sens qu’une tension monte.
Il la raccompagne.
Et dans la voiture une phrase «j'ai envie de t’embrasser»
déclenche un torrent de passion.
Trop longtemps retenu.
Pas de tapis rouge.
Avidement les lèvres se rencontrent, avidement des mains s'évadent.
Une chaleur se dégage.
Lui, plein de désir sous des mains câlines,
Elle, pleine de désirs sous des mains fouilleuse.
Plus rien ne les retient, la nuit les drape.
La nuit les couvre. Une jupe est remontée à la hâte.
Dans cette folie,
Une seule jambe de collant est enlevée
Pour offrir un sexe gonflé de désir une main glisse à l’intérieur,
Des cuisses chaudes de promesses.
Ballon rouge. Plus rien ne les arrête.
Le siège de la voiture se couche.
Puis lentement, délicieusement chacune des quatre mains
déshabille l’autre.
Des baisers avides déchaînent deux corps demande.
Puis, les deux corps s’unissent, s’accouplent.
Tendrement, il pénètre en elle.
Tendrement il la pénètre.
Elle se cabre, l’invitant à rester, l’invitant à se donner.
Sans amour. Tout devient vivant.
Tout devient douleur.
De légers tressaillement envahissent les corps des deux amants.
Impudique dans leurs chairs, ils s’abandonne l’un dans l’autre.
Ils se donnent sans compter.
Ils prennent, ils donnent. Ils prennent.
Fulgurant de haine envers elle, elle joue à l'épanouie.
Le pastique du ballon rouge grince.
Ballon rouge éclaté, tapis rouge enroulé, nez rouge de clown.
C’est fini la tempête des sentiments charnels.
Chacun se rhabille mine de rien, mine de tout.
Pas un mot. Pas une promesse, pas un mot d’amour.
Que soulager des envies. La voiture démarre.
Tout est fini. Ne rien dire.
Ballon rouge et vide grenier.
Un au revoir, lancé à la hâte.
Demain elle reprendra un bain pour un amant lointain
Miroir ne triche pas, l’odeur qu’elle regarde pue.
Elle sait, le jeu est dégueulant de tristesse.
Une nouvelle histoire courte d’un jour,
Pour ne pas croire.
Mais dans un ventre trop lourd de secret,
Elle continuer son chemin vers une fin sans parole.
Mais ballon rouge va éclater
Songtekstvertaling
Ze wist wat ze deed.
Ze wist wat het zou opleveren.
Vanavond was een avond waar de nacht van hem was.
Precious, full of desires she had gleed
in een heet en onzedelijk bad.
Voorzichtig had ze haar lichaam geurend met room.
Ze wist dat ze vanavond al haar waarden zou zetten.
in zijn geheugenla.
Clownsneus, rood.
Ze belde hem.
Koffie? Hij zei ja, hij wist wat hij deed.
Twee volwassenen. Twee volwassenen, maar zo kinderachtig, zo alleen.
Niemand zou het weten. Tijd samen doden, red ball.
Ze hielden niet echt van elkaar.,
Ze hielden ervan om samen te zijn en vreugde te delen.,
Verdriet en verlichting van hun vleselijke verlangens.
Meer niet, helaas.
Thuis, koffie, woorden.
Golven van woorden om alle blikken te vermijden.
Om weg te lopen van verlangens, verlangens. Koffie.
Geheimen gegeven, uitgewisseld. Banaal.
Rode neus, een vluchtige avond.
Dan is het tijd om uit elkaar te gaan.
Als ze haar een geschenk aanbiedt, voelt ze dat de spanning stijgt.
Hij brengt haar naar huis.
En in de auto een zin: "Ik wil je kussen»
veroorzaakt een stroom van passie.
Te lang ingehouden.
Geen rode loper.
Greetly lips ontmoeten elkaar, Greetly hands ontsnappen.
Er komt een hitte uit.
Hij, vol verlangen onder knuffelige handen,
Ze, vol verlangens onder haar handen, zoekend.
Niets houdt ze tegen, de nacht drapeert ze.
De nacht bedekt ze. Een rok wordt naar boven gehaast.
In deze waanzin.,
Slechts één been panty ' s wordt verwijderd
Om een geslacht te bieden opgeblazen met verlangen een hand glijdt naar binnen,
Hete dijen van belofte.
Rode bal. Niets houdt ze nog tegen.
De autostoel ligt neer.
Dan langzaam, heerlijk elk van de vier handen
Kleed de andere uit.
Hebzuchtige kussen ontketenen twee lichamen eisen.
Dan verenigen de twee lichamen zich, maat.
Teder doordringt hij haar.
Teder doordringt hij haar.
Ze pikt zichzelf in, nodigt hem uit om te blijven, nodigt hem uit om zichzelf te geven.
Zonder liefde. Alles wordt levend.
Alles wordt pijn.
Licht dat beweegt, dringt de lichamen van beide geliefden binnen.
Onbeschaamd in hun vlees geven zij zich over aan elkaar.
Ze geven toe zonder te tellen.
Ze nemen, ze geven. Ze nemen.
Barstend van haat voor haar, speelt ze ten volle.
Het pastiche van de rode bal kraakt.
Rode ballon barst, rode loper opgerold, rode clownsneus.
De storm van vleselijke gevoelens is voorbij.
Iedereen kleedt zich als niets, zoals alles.
Geen woord. Geen belofte, geen woord liefde.
Wat om hunkering te verlichten. De auto start.
Het is voorbij. Zeg niets.
Rode bal en lege zolder.
Een afscheid, gehaast.
Morgen gaat ze weer in bad voor een verre minnaar.
Spiegel speelt niet vals, de geur waar ze naar kijkt stinkt.
Ze weet het, het spel is walgelijk van verdriet.
Een nieuw kort verhaal voor één dag,
Niet te geloven.
Maar in een buik te zwaar van geheim,
Ze zal haar pad voortzetten naar een sprakeloos einde.
Maar de rode bal zal barsten.