Amorphis — Song of the Sage songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Song of the Sage" van Amorphis.
Songteksten
No man nor a god, with a sword he carved
With a feather he conjured
An instrument from the bone of fish
A kantele from the jaws of a pike
Sat on a golden rock, on a bank of a golden river
By the brink of golden falls, under the golden sun
The birds flew to the singer
The wildfowl from the open sea
The fingers plucked the brightest chord
Tolled the fangs of a pike
The colours of rainbow lighted
Above the silent waters
Came forth the woodland creatures, the spirits great and small
The mistress and the master of Tapiola, forest folk
Behind a cloud of blue, the moon wove the strands of silver
On the edge of the cloud of red, the daylight gilded the cloth
The small fish in the shallows, the big ones under the surface
The king of waters, on the waves, the queen on an open sea
From distant fens came the swans
An eagle from its heaven high
Each one comprehended and understood
Each one shed a tear, they wept and cried
Each and every tear, tears of everyone
All joined to flow into the silent waters
The golden stream of life carried the tears to the sea
To oceans' deep keeps the pearls were concealed.
Songtekstvertaling
Geen mens, geen god, met een zwaard dat hij kerfde.
Met een veer die hij toverde.
Een instrument van het bot van de vis
Een kantele uit de kaken van een snoek
Zat op een gouden rots, op een oever van een gouden rivier
Bij de rand van golden falls, onder de Gouden Zon
De vogels vlogen naar de zanger
The wildfowl from the open sea
De vingers plukten de helderste snaar.
Tollde de slagtanden van een snoek
De kleuren van de regenboog verlicht
Boven de stille wateren
De boswezens kwamen voort, de geesten groot en klein
De meesteres en de meester van Tapiola, bosvolk
Achter een wolk van blauw, de maan wreef de strengen van zilver
Op de rand van de wolk van rood, vergulde het daglicht de doek
De kleine vissen in het ondiepe water, de grote Onder het oppervlak
De koning van het water, op de golven, de koningin op een open zee
Van verre fens kwamen de zwanen
Een adelaar uit de hemel
Iedereen begreep en begreep
Iedereen liet een traan, ze huilden en huilden.
Elke traan, tranen van iedereen
Allen verenigd om in de stille wateren te stromen
De Gouden Stroom van het leven droeg de tranen naar de zee
In de diepte van de oceanen waren de parels verborgen.