Amon Amarth — Where Death Seems To Dwell songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Where Death Seems To Dwell" van Amon Amarth.
Songteksten
«Through a dark and desolate valley he walks
Pale, flickering fires light the way
Along an ice cold river lies his path
The sky is of darkest grey
A cold wind pierce through his bones
And the sharp rocks cut his feet
His clothes and skin are ripped by thorns
His eyes appear to bleed"
The land is dead and dry
The water is poisonous
Unknown creatures howling to the sky
Blood chilling and ravenous
The air is thick and dense
A smell of rotting flesh
Every breath is like one thousand knives
Cutting through his chest
Black birds of prey circle the sky
He hears the shadows moan
He sees pale faces pass him by But he walks this path alone
Darkness fills his heart with chilling fear
A nameless fear he cannot quell
How did he ever end up here?
This place where death seems to dwell
He repeats the question in his weary mind
The riddle gives him no rest
Yet he knows the answer deep inside
He’s been touched by the chill of death
Enchanting voices urge him on Through he wants to turn around
They sing to him with soothing words
A chilling, frighting sound
A cold blue light shimmer ahead
Where a mountain reaches for the sky
Nidafiell, mountain of the dead
Terrifying it’s might
He approach the gates
his heart is cold
He understands all to well
She awaits him
The truth unfolds
He’s been sent to Nifelhel
Songtekstvertaling
"Door een donkere en verlaten vallei loopt hij
Bleek, flikkerend vuur licht de weg
Langs een ijskoude rivier ligt zijn pad
De hemel is donker grijs
Een koude wind doorboort zijn botten
En de scherpe rotsen sneden zijn voeten.
Zijn kleren en huid zijn gescheurd door doornen
Zijn ogen lijken te bloeden."
Het land is dood en droog.
Het water is giftig.
Onbekende wezens huilend naar de hemel
Bloed kokend en uitgehongerd
De lucht is dik en dicht
Een geur van rottend vlees
Elke adem is als duizend messen
Hij sneed door zijn borst.
Zwarte roofvogels cirkelen rond de lucht.
Hij hoort de schaduwen kreunen.
Hij ziet bleke gezichten voorbij gaan, maar hij loopt alleen op dit pad.
Duisternis vult zijn hart met koude angst
Een naamloze angst die hij niet kan onderdrukken.
Hoe is hij hier terecht gekomen?
Deze plek waar de dood lijkt te wonen
Hij herhaalt de vraag in zijn vermoeide geest.
Het raadsel geeft hem geen rust.
Maar hij weet het antwoord diep van binnen
Hij is geraakt door de kou van de dood.
Betoverende stemmen roepen hem op door te gaan hij wil zich omdraaien
Ze zingen voor hem met rustgevende woorden
Een kille, koude klank
Een koud blauw licht glinstert voor ons.
Waar een berg naar de hemel reikt
Nidafiell, mountain of the dead
Het is misschien angstaanjagend.
Hij nadert de poorten.
zijn hart is koud.
Hij begrijpt alles goed.
Ze wacht op hem.
De waarheid ontvouwt
Hij is naar Nifelhel gestuurd.