Amaury Perez — Diario songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Diario" van Amaury Perez.
Songteksten
Te preguntas:
Qué ha sido de mí
En los últimos meses
Desde que me fui
Con las aves más viejas
Que emigran al sol;
Si mi canto se ha muerto
Entre sueños de amor
Y confundes la falta de fe
Con la pena y el llanto
Que marcan mi sien
Y entre tantas preguntas
Llegas a pensar
Que he olvidado tu beso
Y tu forma de estar
Que de nada ha servido
Perder la belleza…
De tanto mimar
Vivo con mis sueños al pairo
Así, como siempre
Sigo siendo lo mismo
Que en aquel entonces:
Una oveja perdida, un poco más viejo
O, no sé, tal vez más inocente
Entre las algas y los caracoles
Me hice una amante fiel a mi manera
Sin más defensa que las ilusiones
O el vuelo que me trajo una paloma
Abandoné mi cuerpo a la llovizna
Y he sentido la falta de tu beso
Pero me dio la lluvia una riqueza
Que tu aliento y tu beso no me dieron…
He visto que la flor se muere sola
Porque siempre le falta un compañero
Cuando la soledad me acariciaba
Aprendí el refranero de memoria
Alimentando el verbo y la sonrisa
De una brisa nocturna y aleatoria
Y tras almacenar rayos de luna
Comprendí que la dicha no era eterna
Pero la tierra siempre blanda y buena
Acunó mi canción y me dio fuerza
He tenido en mis manos las palabras
Que, te confesaré, sirven de poco
Los besos se reparten como el agua
Y la sed sigue siendo para todos
Como vez, solamente he vivido
Del alba al ocaso
Como un labrador
Hoy cuento con mis brazos
Sin miedo, sin prisa
Creo que eso sí que ha cambiado
Mi risa…
Tengo un grebo para resistir
La nostalgia y el tiempo
Creo en el amor
Ahora paso el invierno
Más cerca del mar
No me faltan amigos
Tengo un trozo de pan…
Mi guitarra y un hijo, en fin
Que no me puedo quejar
Y aunque he sido feliz… pienso en ti
Songtekstvertaling
Je vraagt je af:
Wat is er van mij geworden?
In de afgelopen maanden
Sinds ik weg ben
Met oudere vogels
Die naar de zon trekken;
Als mijn lied dood is
Tussen dromen van liefde
En je verwart het gebrek aan geloof
Met verdriet en tranen
Dat teken mijn tempel
En onder zoveel vragen
Je moet nadenken.
Dat ik je kus vergeten ben
En je manier van zijn
Dat heeft geen zin.
Schoonheid verliezen…
Van zoveel verwennerij.
Ik leef met mijn dromen al pairo
Dus, zoals altijd
Ik ben nog steeds hetzelfde.
Dat toen:
Een verloren schaap, een beetje ouder
Of misschien onschuldiger.
Tussen algen en slakken
Ik werd een trouwe minnares op mijn eigen manier.
Niet meer verdediging dan illusies.
Of de vlucht die me een duif bracht
Ik liet mijn lichaam achter in de regen
En ik heb je kus gemist.
Maar de regen gaf me rijkdom
Dat je adem en je kus me niet gaven…
Ik heb de bloem alleen zien sterven.
Omdat hij altijd een partner mist.
Toen de eenzaamheid me streelde
Ik leerde het spreekwoord uit mijn hoofd
Het werkwoord voeren en lachen
Van een willekeurige nachtbries
En na het opslaan van moonbeams
Ik begreep dat geluk niet eeuwig was.
Maar de aarde is altijd zacht en goed
Hij streelde mijn lied en gaf me kracht
Ik had de woorden in mijn handen.
Wat, ik moet toegeven, weinig zin heeft.
Kusjes verspreid als water
En dorst is nog steeds voor iedereen
Zoals je ziet, heb ik alleen geleefd
Van zonsopgang tot zonsondergang
Als een labrador
Vandaag reken ik op mijn armen.
Geen angst, geen haast.
Ik denk dat dat veranderd is.
Mijn lach…
Ik moet een grebo weerstaan.
Nostalgie en tijd
Ik geloof in de liefde
Nu breng ik de winter door.
Dichter bij de zee
Ik heb geen gebrek aan vrienden.
Ik heb een stuk brood.…
Mijn gitaar en een zoon.
Dat ik niet mag klagen.
En hoewel ik gelukkig ben geweest ... Ik denk aan jou.