Alter Bridge — Last Of Our Kind songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Last Of Our Kind" van Alter Bridge.
Songteksten
There’s something creeping just beyond the door
And it’s raging like we’ve never seen before, oh Annihilate
Eradicate
We’ll be erased
We cannot run, we only crawl
Obliterate
There’s no escape
We must remain
Or there’ll be nothing left at all
Nothing left at all
The symphony of agony plays on We pay the price, the last in line to fall
As the symphony plays on Suffering, are we lost in genocide?
Though we’re aching, I won’t give up without a fight, oh But the pain
It never fades
It overtakes
Won’t beg for mercy, though we could
It’s not too late
We’ll find a way
Beyond this fate
And we will fight forever more
Fight forever more
The symphony of agony plays on We pay the price, the last in line to fall
As the symphony plays on There can be no compromise when you know it’s wrong
'Cause in the end the sacrifice was worthless all along
The symphony of agony plays on We pay the price, the last in line to fall
Songtekstvertaling
Er sluipt iets achter de deur.
En het is razend zoals we nog nooit eerder hebben gezien, Oh Annihilate
Roeien
We worden gewist.
We kunnen niet vluchten, we kruipen alleen.
Vernietigen
Er is geen ontsnapping mogelijk.
We moeten blijven.
Anders is er helemaal niets meer over.
Er is niets meer over.
De symfonie van de pijn speelt verder we betalen de prijs, de laatste in de rij om te vallen
Als de symfonie over lijden speelt, zijn we dan verloren in genocide?
Hoewel we pijn lijden, zal ik niet opgeven zonder een gevecht, Oh maar de pijn
Het vervaagt nooit.
Het haalt in
Zal niet smeken om genade, al kunnen we
Het is nog niet te laat.
We vinden wel een manier.
Voorbij dit lot
En we zullen voor altijd meer vechten.
Vecht voor altijd meer
De symfonie van de pijn speelt verder we betalen de prijs, de laatste in de rij om te vallen
Zoals de symfonie speelt kan er geen compromis zijn als je weet dat het verkeerd is
Want uiteindelijk was het offer waardeloos.
De symfonie van de pijn speelt verder we betalen de prijs, de laatste in de rij om te vallen