Alison Krauss — On The Borderline songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On The Borderline" van Alison Krauss.
Songteksten
There’s a chill on this evening, nights right for greaving,
Darkness surrounds him as he wanders alone
He walked past the dim lights, the pathways and street lights
They remind him, of nights long ago,
When his love was strong and his muscles hard, His whiskey throat was barley
marred,
Seeking misfortune in the lies that he told, Then a brokin heart bought him to his knees,
In the hour of his greatest need, Lost and forsaken by the love,
he could not hold
On the Border line of love again, Its bound to make you pay
On the Border line, we’ll make our stand, Then watch it fall away
And he stands in quiet solitude, The nights reflects upon his mood,
Seeking the vision that had once been so clear, When he felt the touch of his
women’s love
His pounding heart was warm and young, Now locked inside him with his anger and
fear
As he moves on slowly, past the trees, Down the path way home through fallen
leaves
He can’t believe, how he’d sunken so low, So he learned to live with his
injured pride
His purple heart hidden, deep inside, The only reward, for a love he could not
hold
Songtekstvertaling
Er is een verkoudheid op deze avond, nachten goed om te streven,
De duisternis omringt hem terwijl hij alleen ronddwaalt.
Hij liep langs de dimlichten, de paden en straatverlichting.
Ze herinneren hem aan nachten lang geleden.,
Toen zijn liefde sterk was en zijn spieren hard, was zijn whiskey keel gerst
ontsierd,
Op zoek naar ongeluk in de leugens die hij vertelde, toen kocht een brokin hart hem op zijn knieën,
In het uur van zijn grootste behoefte, verloren en verlaten door de liefde,
hij kon het niet houden
Op de grens van de liefde weer, het is gebonden om je te laten betalen
Op de grens gaan we staan en kijken we hoe het wegvalt.
En hij staat in stille eenzaamheid, de nachten reflecteren op zijn stemming,
Op zoek naar de visie die ooit zo duidelijk was geweest, toen hij voelde de aanraking van zijn
vrouwenliefde
Zijn kloppende hart was warm en Jong, nu opgesloten in hem met zijn woede en
angst
Als hij langzaam verder gaat, langs de bomen, langs het pad naar huis door gevallen
bladeren
Hij kan niet geloven, hoe hij zo diep gezonken was, dus leerde hij leven met zijn
gewonde trots
Zijn purple heart verborgen, diep van binnen, de enige beloning, voor een liefde die hij niet kon
houden