Алиса — Дурак songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дурак" van Алиса.
Songteksten
Как-то раз по весне ранней
Поманила пожар-птица
По дорогам Земли дурня
К Солнцу тропы искать.
Над землей городов крыши,
А над крышами дым-сажа,
А над сажей небес выше —
Солнца белая рать.
Сколько дурень в нужде горе мыкал,
Износил сапогов сотни,
А рубах изодрал столько,
Сколько трав истоптал.
По земле собирал сказки
Да учился у птиц песням,
Веселил городов толпы,
Но ближе к Солнцу не стал.
Ох, тропинки-лесенки прямо по земле в небеса!
Как найти, увидеть, да не проглядеть, не потерять.
А у неба радости, только Солнцу глянешь в глаза,
Отвернешь, укроешься, да слезою вспыхнешь опять!
Опять!
Вот так!
В сказку словом льемся.
Вот так!
Смеемся!
Ходит дурак по земле босиком
Берегами рек да опушкой леса,
Веселит дурак почтенный народ
Все да по площадям городов.
И ты, как он, проходишь по земле.
Ему, как всем, тебе, как всем,
От рода по судьбе.
Иди своей дорогой! Ищи свою тропу!
Найдет дурак, найдешь и ты.
Даст Бог, и я найду!
Вот так! В сказку словом льемся.
Вот так! Смеемся!
Это только присказка,
А сказка бежит речкой.
Да дела не идут скоро.
Ближе к Солнцу не стал дурень,
Но стал теплее сердцам.
Где бы он не сложил песню,
Где бы не проросло Слово,
Стелет в небо из звезд тропы
По горячим следам.
Стелет сквозь городов крыши,
Выше крыш, да сквозь дым-сажу
Стелет даже небес выше,
Солнца белая рать.
Вот что сталось весной ранней.
Заманила пожар-птица
На дороги Земли дурня
К Солнцу тропы искать…
Songtekstvertaling
Eén keer in de lente.
Wenkte de Vuurvogel
Op de wegen van het dwaze Land
Zoek naar paden naar de zon.
Boven de grond daken van steden,
En boven de daken van de rook.,
En boven het roet van de hemel —
Het Witte Leger van de zon.
Hoeveel van een dwaas in misery mountain mykalo,
Ik heb honderden laarzen Versleten.,
En het shirt was zo erg gescheurd.,
Hoeveel van de grassen vertrapten.
Op aarde verzamelde sprookjes
Ja, ik leerde liedjes van vogels.,
Maakte het publiek aan het lachen,
Maar hij kwam niet dichter bij de zon.
Paden-ladders recht op de grond naar de hemel!
Hoe te vinden en te zien, laat het niet over het hoofd worden gezien, niet te verliezen.
En de hemel heeft vreugde, alleen de zon zal in de ogen kijken,
Jullie zullen je afwenden, jullie zullen je verbergen, en jullie zullen weer tevoorschijn komen met een traan!
Nog een keer.
Dat is het!
In een sprookje geven we het woord.
Dat is het!
Lachen!
Een dwaas loopt blootsvoets op de grond
Oevers en bosranden,
De dwaas amuseert de eerbiedwaardige mensen
Allemaal Ja op de pleinen van steden.
En jij, net als hij, loopt over de aarde.
Hij, zoals jullie allemaal, als iedereen,
Van de familie door het lot.
Ga je eigen weg! Vind je pad!
Als een dwaas het vindt, zul je het vinden.
Als God het wil, zal ik het vinden!
Dat is het! In een sprookje geven we het woord.
Dat is het! Lachen!
Dit is maar een gezegde.,
En het sprookje loopt als een rivier.
Het gaat niet zo goed.
Dichter bij de zon werd geen dwaas,
Maar werd warmere harten.
Waar hij het lied ook neerzette,
Wat het woord niet zou hebben ontsproten,
Stelet aan de hemel van de sterren van het pad
In achtervolging.
Verspreid door de steden daken,
Boven de daken, maar door de rook-roet
Stelet zelfs de hemel boven,
Het Witte Leger van de zon.
Dat is wat er gebeurde in de vroege lente.
Gelokt door een vuurvogel
Op de wegen van het land van de dwaas
Zoeken naar paden naar de zon…