Algos — The Withered King songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Withered King" van Algos.
Songteksten
I’ve lost my wings to guide me To where my arrows fall,
My memories a token, of where she lay down broken
A toast for the fallen on loneliest nights.
By those who have not felt the blade.
Come forth, dearest reaper and come take my life.
Your presence here caused no dismay
And kings fell to glory, but others will rise
The end of a story, Like others before me Once soared like an eagle, a god of the skies
No longer felt burdened by mere mortal ties
The rain and the lightning now covered my eyes.
Robbed from my freedom, by gods that arise
A slave to my anger, shackled by its chains
The longing for vengeance still burns in my veins
The night will stain red, in a spectacle of blood
Tonight, i will open the skies and dismember your gods
Don’t let me return to the hell where i’m from.
Speak your litanies no more
I’ll drown the heavens in rivers of tears
For your betrayal
I’ve lived by the sword i won’t die for your words
May my arrows find a way to your heart and lift this curse, once and for all
I hold no fear for this life, through many tired days, I’ve seen the end of this fight
No glory left for me, I’ve sinned too many times, to be expected to rise
Your soul is as black as the words that you form,
A dark shapeless mess, forcing me no more
And light nor dark can now break me down
A withered king, broken. No justice nor crowns
Songtekstvertaling
Ik heb mijn vleugels verloren om me te leiden naar waar mijn pijlen vallen,
Mijn herinneringen zijn een teken, van waar ze lag gebroken
Een toost op de eenzaamste nachten.
Door hen die het mes niet hebben gevoeld.
Kom naar voren, liefste reaper en kom mijn leven nemen.
Uw aanwezigheid hier heeft geen ontsteltenis veroorzaakt.
En koningen vielen in glorie, maar anderen zullen opstaan
Het einde van een verhaal, net als anderen voor mij, steeg ooit op als een adelaar, een god van de hemel
Ik voel me niet langer gebukt onder sterfelijke banden.
De regen en de bliksem bedekten nu mijn ogen.
Beroofd van mijn vrijheid, door goden die opkomen
Een slaaf van mijn woede, geboeid door zijn ketenen.
Het verlangen naar wraak brandt nog steeds in mijn aderen.
De nacht zal rood kleuren, in een spektakel van bloed
Vanavond zal ik de hemel openen en je goden in stukken hakken.
Laat me niet terugkeren naar de hel waar ik vandaan kom.
Spreek je litanies niet meer.
Ik verdrink de hemel in rivieren van tranen
Voor je verraad.
Ik heb geleefd met het zwaard Ik zal niet sterven voor uw woorden
Moge mijn pijlen een weg naar je hart vinden en deze vloek voor eens en altijd opheffen.
Ik heb geen angst voor dit leven, door vele vermoeide dagen, Ik heb het einde van dit gevecht gezien
Ik heb te vaak gezondigd.
Je ziel is zo zwart als de woorden die je formeert.,
Een donkere vormloze puinhoop, die me niet meer dwingt
En licht noch donker kan me nu breken
Een verdorde koning, gebroken. Geen gerechtigheid of kronen