Algos — Metempsychosis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Metempsychosis" van Algos.
Songteksten
I’ve lost my way, with time controlling every move
Succumb to patterns i despise but now I’ve learned to love
And the days blend over in this abyss I have become
Twisted and turning,
Making the same mistakes but never dared to learn
Seduced by the serpent who cries (and sings of death) in the night
Unnerving, distracting, My darkness reflecting
The silent widows, when agony dies
Reborn from the tears of an angel
A fate i wish upon none
But why do I fear to feel this wondrous sun that enlightens me.
To tempt the scorn of this voice, and no longer fear the sting of your wrath
This blood is on your hands,
A call without reason, my will shall not bend
Thin lines growing strong, as it is set in stone
Words of madness I utter, insanity bestowed
In memories of what I’ve become, in dreams of where i’m from.
Beyond what I knew, I felt empty alone.
And as I step through the gateway unknown.
I held hands with death since forever ago.
And never feared once the gaze in his stare
A lifelong of suffering yet failed to prepare
Mesmerize me with your lingering scent.
Been too long awake, too weak to defend
Her eyes filled with sickness, becoming a threat
Days filled with fear are the days to regret
Upholding a masquerade of death
Songtekstvertaling
Ik ben de weg kwijt, met de tijd die elke beweging beheerst.
Bezwijken aan patronen die ik veracht, maar nu heb ik geleerd om lief te hebben
En de dagen vermengen zich in deze afgrond die ik ben geworden
Gedraaid en gedraaid,
Het maken van dezelfde fouten, maar nooit durfde te leren
Verleid door de slang die huilt (en zingt van de dood) in de nacht
Zenuwslopend, afleidend, mijn duisternis reflecterend
De Stille weduwen, als de pijn sterft
Herboren uit de tranen van een engel
Een lot dat ik niemand toewens
Maar waarom ben ik bang om deze wonderbaarlijke zon te voelen die mij verlicht.
Om de minachting van deze stem te verleiden, en niet langer de pijn van uw toorn te vrezen.
Dit bloed kleeft aan je handen.,
Een oproep zonder reden, mijn wil zal niet buigen
Dunne lijnen groeien sterk, zoals ze in steen zijn gezet
Woorden van waanzin die ik zeg, krankzinnigheid geschonken
In herinneringen aan wat ik geworden ben, in dromen waar ik vandaan kom.
Verder dan wat ik wist, voelde ik me alleen leeg.
En als ik door de onbekende poort stap.
Ik hield hand in hand met de dood sinds eeuwen geleden.
En nooit gevreesd als de blik in zijn blik
Een leven lang lijden, maar niet voorbereid
Me betoveren met je achterblijvende geur.
Te lang wakker geweest, te zwak om te verdedigen.
Haar ogen gevuld met ziekte, worden een bedreiging
Dagen gevuld met angst zijn de dagen om spijt te hebben
Het handhaven van een maskerade van de dood