Alexandre Poulin — Comme des enfants en cavale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comme des enfants en cavale" van Alexandre Poulin.
Songteksten
Je suis fils d’hiver
et toi fille du St-Laurent
Nos rêves en bandouillère
on a pas peur du grand vent
Mais les marchands d’avenir
voudraient nous faire croire
Qu’on a rien à dire
quand s'écrit notre histoire.
Moi je n’veux pas m'éteindre
et rentrer dans le rang
Ou les vices sont les mêmes
et les rêves sur un banc
Ta da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da
Ta da da da da da
Ta da da da Comme des enfants en cavale
qui refusent de dormir
quand s'éteint leur étoile
et qu’il faudrait viellir
Allons partons ensemble
vers des contrées sauvage
ou les gens nous ressemble
et n’ont qu’un seul visage
Au début nous seront seul
puis viendront des milliers
à croire que la boussole
est salement déreglée
Et je n’peut pas te dire
de quoi s’ra fait demain
mais à crainde le pire
je sais qu’on ne fait jamais rien
Ta da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da
Ta da da da da da
Ta da da da
J’ai pas peur de la route
des surprises en chemin
J’ai même croisé le doute
dans les lignes de ta main
Mais j’ai jamais voulu
d’une vie en bagage
j’aime mieux sourire a l’inconnu
si l’inconnu a ton visage
Je sais le jour qui passe
et qu’il ne revient guere
que le temps nous enlace
pour nous rendre à la terre
Et puisque l’on devient
la poussière dans le temps
demain nous ne seront rien
mais aujourd’hui on est vivant
Ta da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da Ta da da da da da Ta da da da
Ta da da da da da
Ta da da da Puisque ton coeur est un poème
qu’il rime sous mes doigts
que tes cheveux s’enmele
en dansant sur ma voix
Laisse-moi te redire
c’est pas nous les méchants
On est des milliers à le dire
et à répondre présent…
(Merci à Sly1990 pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik ben winter zoon
en jij, dochter van St. Lawrence.
Onze dromen in een bandouillera
we zijn niet bang voor de grote wind.
Maar de kooplieden van de toekomst
zou willen dat we geloven
Dat we niets te zeggen hebben.
als ons verhaal geschreven is.
Ik wil niet uitzetten.
en in de rangen vallen.
Of de ondeugden zijn hetzelfde.
en dromen op een bank
Ta da da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da da da da da da da da da da da
Ta da da da da da da
Ta da da Da als kinderen op de vlucht
die weigeren te slapen
als hun ster uit gaat
en dat we ouder moeten worden
Laten we samen gaan.
op wilde landen
of mensen zoals wij.
en heb maar één gezicht
In het begin zullen we alleen zijn.
dan zullen er duizenden komen.
om te geloven dat het kompas
is zo vies
En ik kan het je niet vertellen.
wat zal er morgen gebeuren?
maar vrees het ergste.
Ik weet dat we nooit iets doen.
Ta da da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da da da da da da da da da da da
Ta da da da da da da
Ta da da da
Ik ben niet bang voor de weg.
verrassingen onderweg
Ik heb zelfs de twijfel gekruist.
in de lijnen van je hand
Maar dat wilde ik nooit.
van een leven in bagage
Ik lach liever naar de vreemdeling.
als de vreemdeling je gezicht heeft
Ik weet dat de dag voorbij gaat.
en dat hij nooit meer terugkeert.
laat de tijd ons binden
om ons naar de aarde te brengen.
En sinds we
stof in de tijd
morgen zullen we niets zijn.
maar vandaag leven we nog.
Ta da da da da da da
Ta da da da Ta da da da da da da da da da da da da da da da
Ta da da da da da da
Ta da da da sinds je hart een gedicht is
laat het rijmen onder mijn vingers
# let your hair get soft #
dansen op mijn stem
Ik zeg het nog eens.
wij zijn niet de slechteriken.
Er zijn duizenden van ons die het zeggen.
en te antwoorden…
(Dank aan Sly 1990 voor deze woorden)