Alex Campos — Vuelve songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vuelve" van Alex Campos.
Songteksten
La mañana sigilosa se esconde como atardecer
Las gotas de agua fría me anuncian pronto va a llover
Me aferro a tu promesa que todo estará bien
No te miento me aterro que ya no es como ayer
La sonrisa se me escapa llueven lagrimas también
Un susurro en el silencio me pregunta donde está tu fe Se dilata el pensamiento que todo esto será para bien
Como agua en el desierto como vida en la vejez
Dame alas pa este cielo con tus fuerzas recorrer
Hoy decido que en invierno mis poemas cantare
Vuelve, vuelve el día y su tormenta pero yo no temeré
Asechándolo los linderos de la duda y del porque
Aunque vengan como flechas mi escudo es la fe
Mi espada es tu palabra, mi refugio es tu ser
Eres fuego que no acaba, eres agua que quita la sed
Eres risa en el llanto, misteriosamente eres fiel
Eres Dios de lo imposible, de los reyes eres rey
Como habré de cuestionarte si no sabes tú mi ley
Reconozco que naufrago si de ti yo me olvide
Vuelve, vuelve el día y su tormenta pero yo no temeré
Asechándolo los linderos de la duda y del porque
Aunque vengan como flechas mi escudo es la fe
Mi espada es tu palabra, mi refugio es tu ser
Vuelve a darme de tu aliento como aquella primera vez
Que sanaste mis heridas y limpiaste así mi ser
Vuelve pronto que mi anhelo es llegar ante tus pies
Mientras vuelves vida mía en ti seguro yo estaré (aquí estaré)
Vuelve que tú eres poesía, que tú eres mi sonrisa, ven
Vuelve que eres aire, que eres vida, eres todo lo que sueño, ven
Vuelve que tú eres mi poesía, ven como aquella caricia, ven
Ven que eres aire que me abriga, ven que tú eres ese fuego
Songtekstvertaling
De sluipende ochtend verbergt zich als zonsondergang.
De druppels koud water kondigen me aan dat het snel zal regenen
Ik hou me aan je belofte dat alles goed komt.
Ik lieg niet tegen je Ik ben doodsbang dat het niet meer als gisteren is
De glimlach ontgaat me ook tranen regen
Een fluistering in stilte vraagt me waar je geloof de gedachte vertroebelt dat dit alles voor altijd zal zijn
Als water in de woestijn als leven in ouderdom
Geef me vleugels aan deze hemel met jouw kracht om te reizen
Vandaag besluit ik dat in de winter mijn gedichten zullen zingen
Keer terug, keer terug de dag en de storm maar Ik zal niet vrezen
Op de loer liggen van de rand van twijfel en waarom
Al komen ze als pijlen mijn schild is geloof
Mijn zwaard is jouw woord, mijn toevlucht is jouw wezen.
Jij bent vuur dat niet ophoudt, jij bent water dat dorst lest
Je lacht in huilen, mysterieus ben je trouw
U bent God van het onmogelijke, van koningen u bent koning
Hoe kan ik je ondervragen als je mijn wet niet kent?
Ik geef toe dat ik schipbreuk heb als ik jou vergeet.
Keer terug, keer terug de dag en de storm maar Ik zal niet vrezen
Op de loer liggen van de rand van twijfel en waarom
Al komen ze als pijlen mijn schild is geloof
Mijn zwaard is jouw woord, mijn toevlucht is jouw wezen.
Geef me je adem weer zoals de eerste keer.
Dat je mijn wonden hebt geheeld en zo mijn wezen hebt gezuiverd.
Kom snel terug, mijn verlangen is om voor je voeten te komen.
Zolang je mijn leven aan je teruggeeft, zal ik er zeker van zijn.)
Kom terug dat je poëzie bent, dat je Mijn glimlach bent, kom
Kom terug dat je lucht bent, dat je leven bent, je bent alles wat ik droom, kom
Kom terug dat je mijn poëzie bent, kom als die streling, kom
Zie dat je lucht bent die mij beschermt, zie dat jij dat vuur bent