Alex Bianchi — La nonchalance songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La nonchalance" van Alex Bianchi.

Songteksten

Qu’est devenue la nonchalance?
Qu’est devenue notre insouciance?
Elles nous apprenaient les distances
Petites graines de tolérance
Qu’est devenue la nonchalance?
Qu’est devenue l’adolescence?
Douces drogues à accoutumance
Qui justifiaient nos insolences
Est-ce le monde qui nous échappe
Les souvenirs qui nous rattrapent?
Nous aimions tant cette équité
Qui jalonnait dans nos pensées
La subsistance est tortionnaire
Elle nous oblige à être amers
À être durs et volontaires
Grandir toujours, mais pour quoi faire?
Dans ce bas monde, tout nous rappelle
Que les soucis viennent à la pelle
Nous détestons cette abondance
Qu’on nous exhibe, quelle arrogance !
Qu’on nous apporte de l’eau-de-vie
De la jeunesse et des envies
Nos petits vieux de vingt-cinq ans
Vont détrôner leurs grands-parents
Qu’est devenue la nonchalance?
Qu’est devenue l’adolescence?
Douces drogues à accoutumance
Qui justifiaient nos insolences
Je promets qu’en quittant ce monde
Je ferai tout pour faire l’affront
De solliciter tous mes proches
De ranger les larmes dans leurs poches
Qu’est devenue la nonchalance?
Qu’est devenue notre insouciance?
Elles nous apprenaient les distances
Qui justifiaient nos insolences
Je n’ai pas vu le temps passer
Le temps, le time, s’est écoulé trop vite
L’innocence et la pureté se sont cachées
Pour trop de réflexions qui te font oublier l’essentiel
Pour une vie beaucoup trop superficielle, artificielle
Mais aujourd’hui les souvenirs hantent mon esprit
Qu’est devenue la nonchalance?
Qu’est devenue l’adolescence?
Douces drogues à accoutumance
Qui justifiaient nos insolences

Songtekstvertaling

Wat werd nonchalance?
Wat is er van onze onzorgvuldigheid geworden?
Ze leerden ons de afstanden.
Zaden met geringe tolerantie
Wat werd nonchalance?
Wat is er van de puberteit geworden?
Zoete verslavende drugs
Die onze onbeschaamdheid rechtvaardigden.
Is het de wereld die ons ontgaat?
De herinneringen die ons inhalen?
We hielden zoveel van dit vermogen.
Dat in onze gedachten stak
Bestaan is kwellend.
Ze dwingt ons bitter te zijn.
Om hard en gewillig te zijn
Altijd groeien, maar waarvoor?
In deze lage wereld, herinnert alles ons
Die zorgen komen naar de schop
We haten deze overvloed.
Dat we ontmaskerd zijn, wat een arrogantie !
Breng ons wat cognac.
Van jeugd en verlangens
Onze kleine 25-jarigen
Zullen hun grootouders onttronen
Wat werd nonchalance?
Wat is er van de puberteit geworden?
Zoete verslavende drugs
Die onze onbeschaamdheid rechtvaardigden.
Ik beloof dat door deze wereld te verlaten
Ik zal alles doen om de belediging te veroorzaken.
Om al mijn dierbaren te werven.
Om tranen in hun zakken op te slaan
Wat werd nonchalance?
Wat is er van onze onzorgvuldigheid geworden?
Ze leerden ons de afstanden.
Die onze onbeschaamdheid rechtvaardigden.
Ik heb geen tijd voorbij zien gaan.
Tijd, tijd, is te snel gegaan.
Onschuld en zuiverheid verborgen
Voor te veel gedachten die je het essentiële doen vergeten
Voor een leven veel te oppervlakkig, kunstmatig
Maar vandaag spoken herinneringen in mijn hoofd.
Wat werd nonchalance?
Wat is er van de puberteit geworden?
Zoete verslavende drugs
Die onze onbeschaamdheid rechtvaardigden.