Alessandro mannarino — Le cose perdute songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le cose perdute" van Alessandro mannarino.
Songteksten
Una donna comprò il suo cappello
per avere una smorfia riparata
Un vecchio stravecchio passandole accanto
abbozzò un’espressione molto canuta
Ricordando l’amore perduto,
perduto in mezzo alla strada,
me ne vado, disse per la strada
come un autobus senza fermata.
con le sedie vuote e tutto il resto
verso il deposito mi appresto
senza tutto il resto
pazienza del resto.
Le moldave scoperte dal maestrale
quella sera cenarono in famiglia
nella luce di un telegiornale
in mezzo ad un padre una madre ed una figlia.
Sulle briciole della tovaglia
i Re Magi mangiavano a scrocco
un prete convinto dallo scirocco
ripensò a quello che aveva fatto
e trovandosi sotto il giudizio
nè di un Dio nè di un tribunale
disse vino al vino pane al pane
era meglio andare a puttane.
Nella giungla scomposta del letto
una donna senza un difetto
si incastrò dentro ad una ruga,
scelse la morte come unica fuga.
Nel girone dei rivoltosi
comunisti pieni di baffi
rigirandosi verso la bora
sentirono il vento prenderli a schiaffi
e per non dargli la soddisfazione
fecero finta di non sentire
chi strinse i denti, chi i pugni
chi il rosario prima di morire.
Un giovane marinaio
nel mare che fa paura
si travestì da scimmia ridente
dentro al libeccio di una puntura.
Si svegliò sopra uno scoglio
a contemplare le proprie idee
aspettò il vento ma passò l’onda
tinse di lacrime tutte le vele.
Songtekstvertaling
Een vrouw kocht haar hoed
om een herstelde grimace te hebben
Een oude man loopt langs haar.
hij schetste een zeer scherpe uitdrukking
Herinnering aan verloren liefde,
verdwaald in het midden van de weg,
"Ik ga weg," zei hij op straat.
als een bus zonder stop.
met lege stoelen en alles.
naar de storting die ik bereid
zonder al het andere
geduld voor de rest.
De Moldaviërs ontdekt door de maestrale
die avond hadden ze een etentje met de familie.
in het licht van een nieuwsverhaal
te midden van een vader een moeder en een dochter.
Op de tafelkleden kruimels
de Magi aten in een notendop.
een priester overtuigd door de scirocco
hij keek terug naar wat hij had gedaan.
en berecht worden.
noch van een god, noch van een hof.
hij zei wijn op wijn brood op brood
het was beter om te neuken.
In de ontbonden jungle van het bed
een vrouw zonder gebrek
het zat vast in een rimpel.,
hij koos de dood als zijn enige ontsnapping.
In de groep revoltosi
snorste communisten
richting de bora
ze hoorden de wind ze slaan.
en niet om hem voldoening te geven.
ze deden alsof ze niets hoorden.
die zijn tanden klemde, die zijn vuisten klemde.
die de Rozenkrans voor hij stierf.
Een jonge zeeman
in de enge zee
ze vermomde zich als een lachende aap.
in de libeccio van een steek.
Hij werd wakker boven een klif.
om over hun eigen ideeën na te denken
hij wachtte op de wind maar passeerde de Golf
ze verfde alle zeilen met tranen.