Алексей Костюшкин — Ступени songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ступени" van Алексей Костюшкин.
Songteksten
Мы расстаемся в последний час этой осени,
Мы, увы, не сумели достичь границ,
Двумя снежинками друг от друга уносимся,
В разных книгах ложимся на ткань страниц.
Зиму затронем двумя простыми аккордами,
Не сумели постичь ее виражей,
Мы расстаемся такие гордые-гордые,
Друг для друга потерянные уже.
В мире полночная тишина,
И никто не всплакнет о нас,
Когда мы умрем без надежды воскреснуть.
В мире останется только звук
Касания наших рук
На самом краю этих каменных лестниц.
И я запою, но останется только звук
Касания нежных рук
На самом краю…
Ночь разделила мир на осколки и нам уже
Не потрогать застывших глаз,
Сбитый с пути, с панталыку, с толку
Я больше совсем не слышу шагов и фраз.
Я закричу и пойду, мешая слезинки со снегом,
Кутаясь зябко в пальто как в шаль,
А сверху на плечи мне больно падает небо
И разбивается рядышком об асфальт.
В мире полночная тишина.
И никто не всплакнет о нас,
Когда мы умрем без надежды воскреснуть,
В мире останется только звук
Касания наших рук
И я запою, но останется только звук
Касания нежных рук
На самом краю…
А ступени глядят на город,
Там только двери и шторы.
И прохожий, который застыл на бегу,
И чуткий взгляд режиссера.
И ступени как часть декораций,
Как главная часть декораций,
Но нам с тобою по ним не подняться,
Никуда никогда ни за что не подняться.
В мире полночная тишина.
И никто не всплакнет о нас,
Когда мы умрем без надежды воскреснуть.
В мире останется только звук
Касания наших рук
На самом краю этих каменных лестниц,
И я запою, но останется только звук
Касания нежных рук
На самом краю…
Songtekstvertaling
We nemen deel aan het laatste uur van deze herfst.,
Helaas zijn we er niet in geslaagd de grenzen te bereiken.,
Twee sneeuwvlokken van elkaar worden weggevoerd,
In verschillende boeken leggen we ons neer op het weefsel van de pagina ' s.
We zullen de winter aanraken met twee eenvoudige akkoorden.,
Hij begreep de wendingen ervan niet.,
We delen zo trots-trots,
Al verloren van elkaar.
In the world of midnight silence,
En niemand zal om ons huilen,
Als we sterven zonder hoop om herrezen te worden.
Er blijft alleen geluid over in de wereld.
Onze handen aanraken
Aan de rand van deze stenen trappen.
En Ik zal zingen, maar alleen het geluid zal blijven
Aanraking van zachte handen
Op de rand…
De nacht heeft de wereld verdeeld in fragmenten en we zijn al
Raak bevroren ogen niet aan,
Verward, verward, verward
Ik kan helemaal geen voetstappen of zinnen meer horen.
Ik zal schreeuwen en gaan, de tranen mengen met de sneeuw,
Rillend in zijn jas als een sjaal,
En van boven de hemel valt pijnlijk op mijn schouders
En verplettert zij aan zij het asfalt.
In de wereld van middernacht stilte.
En niemand zal om ons huilen,
Als we sterven zonder hoop op opstanding,
Er blijft alleen geluid over in de wereld.
Onze handen aanraken
En Ik zal zingen, maar alleen het geluid zal blijven
Aanraking van zachte handen
Op de rand…
En de treden kijken uit over de stad,
Er zijn alleen deuren en gordijnen.
En een voorbijganger die verstijfde op de vlucht.,
En de gevoelige blik van de directeur.
En stappen als onderdeel van het landschap,
Als het belangrijkste deel van het landschap,
Maar jij en ik kunnen ze niet beklimmen.,
Je komt nooit ergens.
In de wereld van middernacht stilte.
En niemand zal om ons huilen,
Als we sterven zonder hoop om herrezen te worden.
Er blijft alleen geluid over in de wereld.
Onze handen aanraken
Aan de rand van deze stenen trappen,
En Ik zal zingen, maar alleen het geluid zal blijven
Aanraking van zachte handen
Op de rand…