Александр Звинцов — Перрон songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Перрон" van Александр Звинцов.
Songteksten
Так врезался в память мою
Своею судьбою заброшенный
Я мёрзну и молча курю.
Вот поезд отходит — не верится
Туда, где давно уже ждут
И облака пара вслед стелется
Меня ж в спецприёмник ведут.
Дежурный по смене таможенной
Вопросы давай задавать
Сто раз из пустого в порожнее
Мол, жаль, что пришлось задержать.
Законы сегодня здесь новые
Границы туда и сюда
Эх, ксива моя не фартовая,
Дорога — и снова беда.
Занесла же судьба беспокойная
В непредвиденную канитель
И преследует всюду невольная
Заколдованная параллель.
А мороз всё крепчал так уверенно
Прогоняя всех с улицы прочь
В незнакомом краю я потерянный
В неудачную зимнюю ночь.
И вот я в нетопленной камере
С железной решёткой в дверях
Добро, что я ехал затаренный
Хоть сидор с харчами в руках.
Хотя видно так уж положено
Закрыли за мною замок,
А я ухмыльнулся: «Ну что же вы Не ринусь же я наутёк».
А позже парнягу замёрзшего
Закинули в тот же бардак
Сказал мне, что Лёхой зовут его
Он с севера, Ленский босяк.
Одет Лёха был по-весеннему
Без денег, голодный и злой
И может надежда последняя
Ему улыбнулась со мной.
Иной бы свинтил по возможности
Едва ли сведёт в жизни Бог
Чужие кому нужны сложности,
Но я Лёху бросить не смог
И пусть там всё это забудется
И снова бегут поезда
И смены таможенников прудятся,
А путь не тревожит беда.
Songtekstvertaling
Zo geëtst in mijn geheugen
Verlaten door zijn lot
Ik heb het koud en rook in stilte.
Hier vertrekt de trein — Ik kan het niet geloven
Waar ze al heel lang wachten.
En wolken van stoom volgen
Ze brengen me naar een speciale gevangenis.
Het recht bij tariefwijziging
Laten we vragen stellen.
Honderd keer van leeg tot leeg
Sorry dat ik moest wachten.
De wetten zijn nieuw hier vandaag.
Grenzen heen en weer
Mijn ksiva is geen farce.,
De weg-en weer problemen.
Bracht het lot van de getroebleerden
In een onverwachte puinhoop
En achtervolgt overal onbewust
Een betoverde parallel.
En de vorst werd zo vol vertrouwen sterker
Iedereen van de straat drijven
In een vreemd land ben ik verloren.
Op een slechte winteravond.
En hier ben ik in een niet verwarmde cel.
Met een ijzeren rooster in de deur
Goed dat ik gepakt Reed.
Zelfs Sidor met eten in zijn handen.
Hoewel het lijkt zo noodzakelijk
Ze sloten het slot achter me.,
En ik grijnsde: "Nou, ik ga niet weglopen."
En later de man die bevroren was
In dezelfde rotzooi gegooid
Hij zei dat hij Lech heette.
Hij komt uit het noorden, een Lensky slet.
Lech was gekleed in de lente.
Zonder geld, honger en woede.
En misschien de laatste hoop
Hij lachte met me.
Een ander zou het zo mogelijk verpest hebben.
Het is onwaarschijnlijk dat God ons samen zal brengen in het leven.
Vreemdelingen die moeilijkheden nodig hebben,
Maar ik kon Lech niet verlaten.
En laat het daar allemaal vergeten worden
En weer rijden de treinen
En er zijn tal van veranderingen in douanebeambten,
En het pad wordt niet verstoord door problemen.