Александр Розенбаум — Серебряный кувшин songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Серебряный кувшин" van Александр Розенбаум.
Songteksten
Жил старик, колесо крутил,
Целый век он кувшин лепил, свой
На ветрах замешивал воздух.
И скрипел друг, гончарный круг,
Тихо пел рано поутру он
Старый мудрец талым звёздам:
«Ты вертись, крутись, моё колесо,
Не нужны мне ни вода, ни песок,
Напоит людей росой мой кувшин,
Мой серебряный кувшин.
Будет лёгким он, как крик птичьих стай,
И прозрачным, будто горный хрусталь.
Тоньше самой тонкой струнки души
Будет лунный мой кувшин».
Годы шли, спину сгорбили,
Круг скрипел, ветры гордые, взвив,
Затихали в пальцах покорно.
И смеясь, а что худого в том,
Люд кричал: «Сумасшедший он!» —
Но в ответ шептал старец вздорный:
«Ты вертись, крутись, моё колесо,
Не нужны мне ни вода, ни песок,
Напоит людей росой мой кувшин,
Мой серебряный кувшин.
Будет лёгким он, как крик птичьих стай,
И прозрачным, будто горный хрусталь.
Тоньше самой тонкой струнки души
Будет лунный мой кувшин».
Зло своё кто осудит сам?
Раз в сто лет чудо сбудется, и
Засверкал кувшин круторогий.
Полон был до краёв водой,
Голубой ледяной росой. Пей,
Путник, он стоит у дороги.
И теперь зависть белая,
И теперь люди веруют,
И чудеса в цене потеряли.
А дожди грустной осенью
С неба ветром доносят нам
Лишь обрывки песенки старой:
«Ты вертись, крутись, моё колесо,
Не нужны мне ни вода, ни песок,
Напоит людей росой мой кувшин,
Мой серебряный кувшин.
Будет лёгким он, как крик птичьих стай,
И прозрачным, будто горный хрусталь.
Тоньше самой тонкой струнки души
Будет лунный мой кувшин».
Songtekstvertaling
Er was een oude man die een wiel draaide.,
Voor een eeuw maakte hij een kruik, zijn eigen
De wind roerde de lucht.
En knarste zijn vriend, het pottenbakkerswiel. ,
Hij zong zacht vroeg in de ochtend
Old sage to the smelting stars:
"You spin, spin, my wheel,
Ik heb geen water of zand nodig.,
Mijn pitcher zal mensen dauw geven om te drinken.,
Mijn zilveren kruik.
Het zal zo licht zijn als de kreet van een zwerm vogels,
En transparant, als steenkristal.
Dunner dan de dunste string van de ziel
Het zal mijn maankruik zijn."
Zoals de jaren gingen door de achterkant sharmili,
De cirkel kraakte, de trotse winden huilden,
Ze zakten gehoorzaam in mijn vingers.
En lachen, wat is daar mis mee?,
Mensen riepen: "hij is gek!" —
Maar als antwoord, fluisterde de Oude man ruziën.:
"You spin, spin, my wheel,
Ik heb geen water of zand nodig.,
Mijn pitcher zal mensen dauw geven om te drinken.,
Mijn zilveren kruik.
Het zal zo licht zijn als de kreet van een zwerm vogels,
En transparant, als steenkristal.
Dunner dan de dunste string van de ziel
Het zal mijn maankruik zijn."
Wie zal zijn eigen kwaad beoordelen?
Eens in de honderd jaar, zal een wonder uitkomen, en
Krutorogy ' s kan glitterde.
Gevuld tot de rand met water,
Blue ice dew. Drankje,
De reiziger staat bij de weg.
En nu is afgunst Wit,
En nu geloven mensen,
En vraagt zich af wat verloren gaat.
En de regen in de trieste herfst
Vanuit de hemel brengt de wind ons
Alleen fragmenten van een oud lied:
"You spin, spin, my wheel,
Ik heb geen water of zand nodig.,
Mijn pitcher zal mensen dauw geven om te drinken.,
Mijn zilveren kruik.
Het zal zo licht zijn als de kreet van een zwerm vogels,
En transparant, als steenkristal.
Dunner dan de dunste string van de ziel
Het zal mijn maankruik zijn."