Александр Розенбаум — Не прощайся с оркестром songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Не прощайся с оркестром" van Александр Розенбаум.
Songteksten
Посвящается И. Кобзону
Вот снова осень бьет тебе челом,
И снова в зале нет пустого места.
Ну что, Иосиф, время подошло
Прощаться с музыкантами оркестра —
Вам друг на друга так всегда везло.
Подплакивает медная труба,
И скрипки перешли на пицикатто.
В четвертой цифре сбился барабан
Прости его, но он сегодня датый,
Спасибо, что не пьяный в дрибадан.
Жизнь дается одна, зарекаться не нам,
Ты на сцену монетку кинь.
Старой песни мотив над Землею летит
От Днепра до Москвы-реки.
И не бей сгоряча от крутого плеча
Подуставших коней своих.
Дней не кончился счет,
Пригодятся еще они.
Ты не бей сгоряча от крутого плеча
Подуставших коней своих.
Дней не кончился счет,
Пригодятся еще они.
Прощается с теплом Нескучный сад
Чуть раньше, чем обычно — так бывает.
Но не проститься с нами голосам,
Которые с пол-ноты понимают (*)
Кому не безразличны небеса.
И лавровый венок, и терновый венец
Примеряет любой король.
Можно сделать кино и придумать сонет,
Но нельзя обмануть народ.
Можно в тонны газет безоглядно глазеть —
Против Господа — не попрешь.
Он тебя осенил,
Ты с рождения с ним живешь.
Можно в тонны газет безоглядно глазеть —
Но против Господа — не попрешь.
Он тебя осенил,
Ты с рождения с ним живешь.
Спокойно спать навряд ли будешь ты
На старом месте в новой ипостаси.
Но будут приносить тебе цветы,
Как прежде, возле двери будут класть их.
Красивые, красивые цветы.
Жизнь дается одна, зарекаться не нам,
Ты на сцену монетку кинь.
Старой песни мотив над Землею летит
От Днепра до Москвы-реки.
Но сегодня еще под цыганским плащом
Карты те, что даруют жизнь.
Ты такой молодой,
Нам так долго с тобой дружить.
И сегодня еще под цыганским плащем
Карты те, что даруют жизнь.
Ты такой молодой,
Нам так долго с тобой дружить.
Ты такой молодой,
Нам так долго с тобой дружить.
(*) Вариант: Которые с пол-слова понимают
Те, кто так не равнодушен к небесам.
Аккорды от Mikle Antoncic (2:469/83.25).
Вот снова осень бьет тебе челом,
И снова в зале нет пустого места.
Ну что, Иосиф, время подошло
Прощаться с музыкантами оркестра —
Вам друг на друга так всю жизнь везло.
Жизнь дается одна, зарекаться не нам,
Ты на сцену монетку кинь.
Старой песни мотив над Землею летит
От Днепра до Москвы-реки.
Ты не бей сгоряча от крутого плеча
Подуставших коней своих.
Дней не кончился счет,
Пригодятся еще они.
Songtekstvertaling
Opgedragen Aan I. Kobzon
Hier is het weer herfst verslaat je wenkbrauwen,
Nogmaals, er is geen lege stoel in de hal.
Nou, Joseph, de tijd is gekomen.
Neem afscheid van de muzikanten van het orkest —
Jullie hebben altijd zoveel geluk gehad met elkaar.
De koperen pijp huilt,
Van de viool en overgestapt naar pizzicato.
In het vierde cijfer raakte de trommel verloren.
Het spijt me, maar hij is vandaag dood.,
Bedankt dat je niet dronken was in dribadan.
Het leven is aan iemand gegeven, het is niet aan ons om te zweren,
Je gooit een munt op het podium.
Het oude liedje vliegt over de aarde
Van de Dnjepr tot de Moskva rivier.
En wees niet gehaast door een steile schouder.
Hun vermoeide paarden.
De rekening had geen dagen meer.,
Ze zullen van pas komen.
Je slaat niet gehaast door een steile schouder.
Hun vermoeide paarden.
De rekening had geen dagen meer.,
Ze zullen van pas komen.
Afscheid nemen van de warmte van de Neskuchny tuin
Een beetje vroeger dan normaal — het gebeurt.
Maar niet om afscheid te nemen van ons stemmen,
Die een halve noot begrijpen (*)
Wie geeft er om de hemel?
En een laurier krans, en een kroon van doornen
Elke koning probeert het.
Je kunt een film maken en een sonnet bedenken.,
Maar je kunt de mensen niet voor de gek houden.
Je kunt naar tonnen kranten staren. —
Je kunt niet tegen de Heer ingaan.
Het drong tot je door.,
Je woont al bij hem sinds je geboorte.
Je kunt naar tonnen kranten staren. —
Maar je kunt niet tegen de Heer ingaan.
Het drong tot je door.,
Je woont al bij hem sinds je geboorte.
Je gaat niet goed slapen.
Op de oude plek in een nieuwe gedaante.
Maar ze zullen je bloemen brengen.,
Zoals voorheen zullen ze bij de deur worden geplaatst.
Mooie, mooie bloemen.
Het leven is aan iemand gegeven, het is niet aan ons om te zweren,
Je gooit een munt op het podium.
Het oude liedje vliegt over de aarde
Van de Dnjepr tot de Moskva rivier.
Maar vandaag nog steeds onder de zigeuner mantel
Kaarten geven leven.
Je bent nog zo jong.,
We zijn al zo lang vrienden.
En vandaag onder de zigeuner mantel
Kaarten geven leven.
Je bent nog zo jong.,
We zijn al zo lang vrienden.
Je bent nog zo jong.,
We zijn al zo lang vrienden.
( * ) Optie: degenen met een half woord begrijpen
Degenen die niet onverschillig staan tegenover de hemelen.
Akkoorden van Mikle Antoncic (2: 469/83. 25).
Hier is het weer herfst verslaat je wenkbrauwen,
Nogmaals, er is geen lege stoel in de hal.
Nou, Joseph, de tijd is gekomen.
Neem afscheid van de muzikanten van het orkest —
Jullie hebben je hele leven zoveel geluk met elkaar gehad.
Het leven is aan iemand gegeven, het is niet aan ons om te zweren,
Je gooit een munt op het podium.
Het oude liedje vliegt over de aarde
Van de Dnjepr tot de Moskva rivier.
Je slaat niet gehaast door een steile schouder.
Hun vermoeide paarden.
De rekening had geen dagen meer.,
Ze zullen van pas komen.