Александр Розенбаум — Лесосплав songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Лесосплав" van Александр Розенбаум.
Songteksten
Переломаны буреломами.
Край бурановый под охраною, костерок ослаб,
Не сберечь его в яме волчьей вой, кто упал — лежит.
Песню лес сложил нам про лесосплав.
Утро сизое, бревна склизлые, в ледяной воде
Не до лебедя, табачок сырой.
И дымит запал, с телогреек пар, в небо тянется.
Кто останется, тот не встанет в строй.
Тот не встанет в строй.
Холода штыков да баланды ковш,
Журавлиный крик да телеги скрип — по стеклу гвоздём.
Сном ржаной сухарь, в перекура хмарь
Повело на ель в мягкую постель, там своё возьмём.
Лягу в прошлое — в куст с морошкою, лягу в давнее —
В гриб раздавленный, в подосиновик,
Вспомню бывшее — листик слипшийся.
Вспомню старое — утро жаркое, небо синее.
Небо синее.
Переломаны буреломами.
Край бурановый под охраною, костерок пропал.
Ходуном щека, лязг трелёвщика,
Навались, браток, расколись про то, как сюда попал.
Разлилась река, да в пустой стакан, недовольная…
Не до воли нам — до барака бы…
Как дьяк истину — сапоги стянуть
И в сухое влезть, и приснится лес одинаковый…
Одинаковый… Одинаковый…
Одинаковый… Одинаковый…
Songtekstvertaling
Gebroken door windbreuken.
De rand van de Buran onder de bewaking, het vuur verzwakte,
Red het niet in de Kuil van de wolf howl, die gevallen is.
Het bos componeerde een lied voor ons over de boslegering.
De ochtend is grijs, de boomstammen slijmerig, in ijzig water.
Niet voor de Zwaan, de tabak is rauw.
En de lont is aan het roken, stoom van de verwarmingskussens, reikend naar de lucht.
De achterblijvers zullen zich niet bij de gelederen voegen.
Hij komt niet in de rij.
Koude bajonetten en Balanda emmer,
Een kraankreet en een kraakkar, een spijker op het glas.
Slaap roggebrood, in een rookpauze Hop
Leidde naar de dennenboom in een zacht bed, daar zullen we onze eigen nemen.
Ik zal liggen in het verleden-in een struik met kruipbraam, Ik zal liggen in de oude —
De verbrijzelde paddenstoel, de boletus. ,
Ik zal me het eerste herinneren. een blad dat aan elkaar vastzit.
Ik herinner me de oude hete ochtend, blue sky.
De lucht is blauw.
Gebroken door windbreuken.
De rand van de Buran is onder bescherming, het vuur is weg.
Shake cheek, de Klang van de skidders,
Kom op, bro, vertel me hoe je hier bent gekomen.
De rivier stroomde, maar in een leeg glas, ontevreden…
Pas als de kazerne klaar is.…
Als een deacon truth-boots
En in een droge vloed, en droom van hetzelfde bos…
Hetzelfde.…
Hetzelfde.…