Александр Новиков — Красивоглазая songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Красивоглазая" van Александр Новиков.
Songteksten
Влюблялся я немало,
Ах, не в кого попало,
Журчало время, как вода.
Рисково так и мило
Она меня любила,
Моя кудрявая беда.
Она кривлялась лужам,
Она гордилась мужем,
Но убегала до утра —
Цветок на тонкой ножке,
Осколок солнца в брошке.
И ей спасибо и — ура!
Как в брошенной монете
Мы кувыркались в лете
И выпадали в нем, звеня.
Сбегались, расходились
И снова грудью бились
С разбегу сладко об меня.
Она слагала крылья
В нутро автомобилье
И улетала, хохоча —
На нитке колокольчик,
С которым бродит ночью
Красивоглазая печаль.
Красивоглазая… А я… А я…
Как ветер гнал живой листок,
Где ножницы ее красивых ног кромсали дни.
Красивоглазая… А я… А я…
Я не скопил их клочья впрок.
И разметало их. И бог ее храни.
Но вечера, как птицы,
Устали, видно, биться,
Попавши в сладкую петлю.
Был путаным, как бредни,
Один из них последним
Без слова тихого «люблю».
И в губы мне так липко
Впилась ее улыбка
И раскололась на печаль,
Как небо в шрамах молний,
Как в дикий берег — волны,
Как на пол рухнувший хрусталь.
Красивоглазая… А я… А я…
Как ветер гнал живой листок,
Где ножницы ее красивых ног кромсали дни.
Красивоглазая… А я… А я…
Я не скопил их клочья впрок.
И разметало их. И бог ее храни.
И бог ее храни.
Songtekstvertaling
Ik werd veel verliefd.,
Er is niemand geraakt.,
De tijd gorgelde als water.
Riskant en zoet
Ze hield van me.,
Mijn curly vloek.
Ze trok gezichten bij de plassen.,
Ze was trots op haar man.,
Maar ze liep weg tot de ochtend. —
Bloem op een dun been,
Een stukje van de zon in een broche.
En dank je aan haar en — Bang!
Als een muntje gegooid
We tuimelden in de zomer
En viel erin, rinkelend.
Rende samen, verspreid
En weer slaan ze hun borsten
Met een run sweet over mij.
Ze componeerde haar vleugels.
In de auto
En wegvloog, lachend —
Er hangt een bel aan het touwtje.,
Met wie hij ' s nachts rondloopt
Mooie ogen, verdriet.
Mooie ogen... en ik... En Ik…
Hoe de wind een levend blad dreef,
Waar de schaar van haar mooie voeten door de dagen sneed.
Mooie ogen... en ik... En Ik…
Ik heb ze niet voor de toekomst bewaard.
En verspreidde ze. En God zegene haar.
Maar avonden zijn als vogels.,
Moe, blijkbaar, om te vechten,
Gevangen in een zoete strop.
Was verward, als waanideeën,
Een van hen is de laatste
Zonder het stille woord "liefde".
En mijn lippen zijn zo kleverig
Haar glimlach beet erin.
En verdeeld in verdriet,
Als de hemel getekend door de bliksem,
Als in de wilde kust-golven,
Als kristal dat op de grond valt.
Mooie ogen... en ik... En Ik…
Hoe de wind een levend blad dreef,
Waar de schaar van haar mooie voeten door de dagen sneed.
Mooie ogen... en ik... En Ik…
Ik heb ze niet voor de toekomst bewaard.
En verspreidde ze. En God zegene haar.
En God zegene haar.