Александр Новиков — Я тебя люблю songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я тебя люблю" van Александр Новиков.
Songteksten
Мы столкнулись, раскаленные — как лето,
Как холодные с горячими ветра.
Будто в первый раз со мной случилось это,
Будто в первый раз случилось с ней вчера.
Мы бросали в море камни,
И под градом тех камней
Громко нравилась она мне.
Тихо нравился я ей.
А когда кидаться в море стало нечем,
И закат янтарным вылился точь-в-точь,
Будто в первый раз с землей случился вечер,
Будто в первый раз хотела выпасть ночь.
Но средь ночи зло и ясно
Разорвался телефон.
И она свечой погасла,
И сказала: «Это он…»
«Я тебя люблю…» — взвыл вдогонку ветер.
Волосы трепал, обнимал плечо.
«Я тебя люблю, больше всех на свете.
Холодно, холодно… Горячо».
И пролился горький хмель и дым в бокал мне,
Вместо чаек закружило воронье.
И когда вокруг бросали в море камни,
Мне казалось, что кидаются в нее.
А еще казалось, будет
Почтальон искать меня.
И звонок в ночи разбудит,
И прошепчет: «Это я…»
«Я тебя люблю…» — взвыл вдогонку ветер.
Волосы трепал, обнимал плечо.
«Я тебя люблю, больше всех на свете.
Холодно, холодно… Горячо».
И осталось лето, как с конверта марка —
Переклеивать по-новой ни к чему.
И давно уже не холодно, не жарко,
И давно уже ветра по одному.
Снова пары у причала,
И морская бирюза,
Чтобы все начать сначала,
Камни вымыла назад.
«Я тебя люблю…» — взвыл вдогонку ветер.
Волосы трепал, обнимал плечо.
«Я тебя люблю, больше всех на свете.
Холодно, холодно… Горячо».
Songtekstvertaling
We botsten, zo heet als de zomer,
Als koude en warme winden.
Het is alsof dit me voor het eerst is overkomen.,
Het was alsof het haar gisteren voor het eerst was overkomen.
We gooiden stenen in zee.,
En onder de hagel van die stenen
Ik mocht haar heel graag.
Ze mocht me heel graag.
En toen er niets was om in de zee te gooien,
En de zonsondergang veranderde amber precies.,
Alsof de aarde voor het eerst een avond had.,
Alsof de nacht voor het eerst uit wilde vallen.
Maar in het midden van de nacht kwaad en helder
De telefoon is kapot.
En het ging uit als een kaars.,
En ze zei: "hij is het..."
"Ik hou van je..."de wind brulde naar hem.
Hij ruffelde met z 'n haar en omhelsde z' n schouder.
"Ik hou van je, meer dan wie dan ook in de wereld.
Koud, koud ... warm".
En morste bittere hop en rook in mijn glas.,
In plaats van meeuwen, draaiden de kraaien.
En wanneer stenen in de zee geworpen worden.,
Ik dacht dat ze zichzelf naar haar gooiden.
En toch leek het
De postbode zoekt me.
En een telefoontje in de nacht zal je wakker maken,
En fluisteren: "ik ben het..."
"Ik hou van je..."de wind brulde na hen.
Hij ruffelde met z 'n haar en omhelsde z' n schouder.
"Ik hou van je, meer dan wie dan ook in de wereld.
Koud, koud ... warm".
En de zomer bleef, zoals met de envelop. —
Je hoeft het niet opnieuw te lijmen.
En het is al lang niet meer koud of warm geweest.,
En het is lang geleden dat we er één tegelijk hadden.
Weer stellen op de pier,
En zee turquoise,
Opnieuw beginnen,
Ik heb de stenen gewassen.
"Ik hou van je..."de wind brulde na hen.
Hij ruffelde met z 'n haar en omhelsde z' n schouder.
"Ik hou van je, meer dan wie dan ook in de wereld.
Koud, koud ... warm".