Александр Лаэртский — Девушка songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Девушка" van Александр Лаэртский.

Songteksten

Эта странная девушка-робот
С руками как пассатижи
Отрезает мне скальпелем веки,
Начитавшись дурацких книжек.
Я привязан тросами к креслу,
Мудацкому, словно зубное.
И свет идиотский яркий
Раздражает зрачки мне жестоко.
Воздух сух, как в сраной пустыне,
А моргать совершенно нечем.
И глаза мои иссыхают,
И сам я ору исступленно…
А она говорит, эта падла,
Говорит — потерпи маленько,
И изящным движением быстрым
Отделяет мне больно уши.
Отрезай, говорю ей, уши —
А глаза западло калечить!
Очень щипет и плохо видно,
Потому что глаза засыхают…
И тут она стала собою,
Возратившись из глупого бреда.
И свою поделку увидев,
Закричала, не вспомнив, что это.
И себе тем же скальпелем тотчас
Что-то взрезала, всхлюпнув нелепо,
А я лишь услышал падение
Ее уже дохлого тельца.
И мной овладела депрессия,
Потому что в привязанном виде
Мне изнывать оставалось
От тоски и потери крови.
Но раздались шаги нечеткие
В коридоре гулком полуночном —
Это видимо здешний сторож
Обходит свои владенья, блядь!
И я звать его стал, странно булькая
Залепившей мне губы лимфою,
Но сторож включил себе радио,
Заглушившее крик мой жалобный.
И когда мои мышцы сжались
От ужасной предсмертной спазмы,
Я услышал начало концерта
Легкой эстрадной музыки…

Songtekstvertaling

Dit vreemde robotmeisje.
Met handen als een tang
Snijdt mijn oogleden af met een scalpel.,
Na het lezen van stomme boeken.
Ik ben vastgebonden aan een stoel met touwen.,
Als kiespijn van een klootzak.
En het licht is idioot helder
Irriteert mijn pupillen wreed.
De lucht is zo droog als een woestijn.,
En er is absoluut niets om mee te knipperen.
En mijn ogen drogen op,
En ik schreeuw in een razernij…
En ze zegt, dit uitschot,
Zegt-heb een beetje geduld,
En snelle beweging.
Het scheidt mijn oren pijnlijk.
Snij haar oren af, Ik zeg het haar. —
En ogen onder iemands waardigheid om mensen te kwetsen.
Zeer prikkelbaar en moeilijk te zien,
Omdat de ogen opdrogen...
En toen werd ze zichzelf.,
Terug van een stom delirium.
En uw vakmanschap om te zien,
Ik schreeuwde, Ik herinnerde me niet wat het was.
En jezelf onmiddellijk met dezelfde scalpel.
Ze sneed iets, snikkend absurd.,
Ik hoorde net de val.
Haar al dode lichaam.
En ik werd depressief.,
Omdat in de gelinkte vorm
Ik moest wegkwijnen.
Van verveling en bloedverlies.
Maar er waren onduidelijke voetstappen.
In de echoende middernacht gang —
Dit is waarschijnlijk de lokale bewaker.
Ik ga rond zijn verdomde eigendom!
En ik begon hem te bellen, gorgelend vreemd
Mijn lippen zijn bedekt met lymfoom.,
Maar de bewaker zette de radio aan.,
Ik verdrink m ' n schreeuw.
En als mijn spieren geklemd zijn
Van een vreselijke doodspasme.,
Ik hoorde het begin van het concert.
Lichte popmuziek…