Александр Градский — О поэтах songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "О поэтах" van Александр Градский.
Songteksten
Век поэтов мимолетен — недолет, налет, полет,
Побываешь в переплете — встанешь в книжный переплет…
По стихам узнаешь думы. По страданию — талант.
Дескать, жнем свою беду мы и не требуем наград.
И не требуют отсрочки, смерть достанет, и — ложись,
Лишь бы в сроки строки, строчки отпустила бы им жизнь.
Лишь бы веровать, что где-то через лета и гранит —
Стих упрямого поэта чье-то сердце сохранит.
А пока поодиночке к Черной речке их ведут,
И не то чтобы отсрочки — строчки молвить не дадут.
Сей редут вполне завиден и сулит бессмертье, но Жизнь уходит. Так обидно. Видно так заведено.
Кто завел так, я не знаю, но завел нехорошо,
Я читаю, я считаю, я искал да не нашел.
Хороша видать машина и шоферы хороши,
Не шурши, а то за шиворот поможем от души.
И предложат им на выбор: пуля, нож, петля иль яд,
Или розги, или дыба, иль утопят, иль спалят.
Ведь от них все неудобства, неудобно долго жить,
Не угодно благородство да на плаху положить.
И гноят поэтов разом, да и как их не гноить,
Чтобы их «несветлый» разум с того света мог светить.
Освещать гнилые души их сгноивших палачей,
Будто можно из гнилушек новых нарядить свечей.
Не нужна поэтам слава запоздалого вранья,
Лед под ними слишком слабый, что не шаг, то полынья.
Лишь бы веровать, что где-то через лета и гранит
Стих российского поэта чье-то сердце сохранит.
Songtekstvertaling
De tijd van de dichters is vluchtig-van korte duur, RAID, vlucht,
Als je gebonden bent, zul je gebonden zijn in een boek.…
Je herkent gedachten aan hun verzen. Volgens het pijntalent.
Ze zeggen dat we ons ongeluk oogsten en geen beloning eisen.
En heb geen uitstel nodig, de dood zal komen, en-ga liggen,
Al was het maar in termen van lijnen, lijnen vrijgegeven zouden ze leven.
Om te geloven dat ergens in de zomer en graniet —
Het vers van een koppige dichter zal iemands hart redden.
In de tussentijd, een voor een, worden ze naar de Zwarte Rivier geleid.,
En niet dat de vertragingslijnen je dat niet laten zeggen.
Deze schans is benijdenswaardig en belooft onsterfelijkheid, maar het leven gaat weg. Zo triest. Het lijkt te zijn zoals het is.
Wie is er zo begonnen, Weet ik niet, maar het begon slecht.,
Ik las, geloof ik, Ik zocht maar vond niets.
De auto ziet er goed uit en de chauffeurs zijn goed,
Rits niet, en dan bij het schrobben van de nek zullen we helpen vanuit het hart.
En geef ze de keuze: kogel, mes, strop of vergif.,
Of de staaf, of het rek, of verdrinken, of branden.
Het zijn immers allemaal ongemakken, het is lastig om lang te leven.,
Je wilt geen edelmoedigheid in de weg staan.
Achtergelaten om te rotten en dichters van de tijd, en omdat ze niet rotten,
Zodat hun 'onverlichte' geest kan schijnen van de andere wereld.
Verlicht de Rotte zielen van hun rotte beulen.,
Alsof je nieuwe kaarsen uit rotte dingen kunt verkleden.
Dichters hebben de glorie van verlate leugens niet nodig.,
Het ijs onder hen is te zwak, wat geen stap is, dan sagebrush.
Om te geloven dat ergens in de zomer en graniet
Het vers van een Russische dichter zal iemands hart redden.