Александр Градский — Южная прощальная songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Южная прощальная" van Александр Градский.
Songteksten
В синем сумраке ночей с ручьем сливается ручей,
С зарей встречается заря, и люди много говорят,
Только все это зря.
Ты помнишь, я садил сады, где синева и блеск воды,
Но на корню гнил синий лес, на свете нет былых чудес,
И ноша нелегка.
Нежный запах тубероз навевает сладость грез,
И всему невольно веришь, ах, не напрасно,
В небе звездная пыльца, обещаньям нет конца,
Из неправды в правду дверь не отыскать нам.
Предположим, ты анфас на фоне звезд, и в первый раз
В моей руке твоя рука, что за банальная строка,
Но лучше нет пока.
Ты помнишь, я садил сады, где синева и блеск воды,
Но на корню сгнил синий лес, на свете нет былых чудес,
И ноша нелегка.
Ах, как хочется порой нам играть чужую роль,
Чтобы выглядеть прилично и не без дохода.
Происходит эта жизнь и в унижении и лжи,
Без свободы нет любви, а в любви нет свободы.
Я не знаю, что со мной, где мой берег, где покой,
В чем я прост, а в чем я сложен для понятья.
Но быть таким, какой ты есть в этом мужество и честь,
Вот что песнею такой хотел, друзья вам сказать я.
Songtekstvertaling
In de blauwe schemering van de nachten, fuseert een stroom met de stroom,
Dawn ontmoet dawn, en mensen praten veel.,
Maar het is allemaal voor niets.
Weet je nog dat ik tuinen plantte waar het water blauw en glinsterend was?,
Maar op de wortel rotte het blauwe bos, er zijn geen vroegere wonderen in de wereld,
En de last is niet gemakkelijk.
De zachte geur van tuberose roept de zoetheid van dromen op.,
En allemaal onbewust geloven, Ah, niet voor niets,
In de hemel sterren pollen, Beloften hebben geen einde,
We kunnen de deur niet vinden van onwaarheid naar waarheid.
Laten we zeggen dat je vol gezicht bent tegen de sterren, en voor de eerste keer
In mijn hand, wat een banale lijn.,
Maar beter nog niet.
Weet je nog dat ik tuinen plantte waar het water blauw en glinsterend was?,
Maar het blauwe bos is verrot aan de wortel, er zijn geen vroegere wonderen in de wereld,
En de last is niet gemakkelijk.
Oh, hoe we soms de rol van iemand anders willen spelen,
Om er fatsoenlijk uit te zien en niet zonder inkomen.
Dit leven gebeurt ook in vernedering en leugens.,
Zonder vrijheid is er geen liefde, en in liefde is er geen vrijheid.
Ik weet niet wat er met me is, waar is mijn kust, waar is vrede,
In wat ik eenvoudig ben, en in wat ik moeilijk te begrijpen ben.
Maar om te zijn wat je bent is moed en eer.,
Dat wilde ik tegen jullie zeggen, vrienden.