Александр Градский — Чужой мотив songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Чужой мотив" van Александр Градский.
Songteksten
Телефон зазвонил и без спроса и как-то без такта.
Я был тоже бестактен, ответив — «Ну, что Вам, чудак?»
Тихий голос промолвил: «Я — „Утренней почты“ редактор,
Напишите нам песню про старый и пыльный чердак.»
Напишите нам песню про Ваше веселое детство,
Про портрет пожелтевший от времени и про рассвет.
И чем меньше в ней будет кокетства, позерства, эстетства,
Тем скорей ее примет и выпустит в свет худсовет.
Ах, светлые дали мы вряд ли видали,
И вспомним едва-ли, чем привлекал нас чердак.
Дубль, бемоли зубрили в школе,
Думав, доколе будет в душе кавардак.
Это было вчера, я лежал у костра и мечталось мне.
Это было вчера, я влюбился, казалось, на век.
Это было, как будто, вчера, я рукою мял талый снег,
Создавая себе высоту и готовя разбег.
Я слепил тот снежок и ему была участь плохая,
Свою краткую жизнь он в мальчишеской начал руке.
С этой легкой руки он слетел и крутясь и порхая,
Путь закончив отметиной белою на чердаке.
Ах, светлые дали мы вряд ли видали,
И вспомним едва-ли, чем привлекал нас чердак.
Дубль, бемоли зубрили в школе,
Думав, доколе будет в душе кавардак.
Songtekstvertaling
De telefoon ging zonder vragen en zonder tact.
Ik was ook tactloos en zei: "Wat denk je, mafkees?"
Een kleine stem zei : "Ik ben de redacteur van de Morning post,
Schrijf een liedje over een oude en stoffige zolder."
Schrijf ons een lied over je gelukkige jeugd,
Over het portret dat gelekt werd met de tijd en over de dageraad.
En hoe minder coquetrie, houding en esthetiek er in zit.,
Hoe eerder het zal worden geaccepteerd en gepubliceerd door de khudsovet.
Ah, de heldere afstand die we nauwelijks zagen,
En laten we niet vergeten wat ons naar de zolder trok.
Dubbel, plat gepropt op school.,
Denken aan hoe lang het een puinhoop in de ziel zal zijn.
Het was gisteren, Ik lag bij het vuur en droomde.
Het was gisteren, Ik werd een eeuw lang verliefd.
Het was alsof ik gisteren gesmolten sneeuw kneed met mijn hand.,
Het creëren van een hoogte voor jezelf en het voorbereiden van een run-up.
Ik maakte die sneeuwbal en het was een slecht lot.,
Hij begon zijn korte leven in een jongensachtige hand.
Van die lichte hand vloog hij rond en fladderde.,
Het pad eindigde met een wit teken op zolder.
Ah, de heldere afstand die we nauwelijks zagen,
En laten we niet vergeten wat ons naar de zolder trok.
Dubbel, plat gepropt op school.,
Denken aan hoe lang het een puinhoop in de ziel zal zijn.