Александр Галич — Священная весна songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Священная весна" van Александр Галич.
Songteksten
Говорили то же, что вчера…
И порой почти невыносимыми
Мне казались эти вечера.
Обсуждали все приметы искуса,
Превращали сложность в простоту,
И моя Беда смотрела искоса
На меня — и мимо, в пустоту.
Этим странным взглядом озадаченный,
Темным взглядом, как хмельной водой,
Столько раз обманутый удачами,
Обручился я с моей Бедой!
А зима все длилась, все не таяла,
И, пытаясь одолеть тоску,
Я домой, в Москву спешил, из Таллина,
Из Москвы — куда-то под Москву.
Было небо вымазано суриком,
Белую поземку гнал апрель…
Только вдруг, — прислушиваясь к сумеркам,
Услыхал я первую капель.
И весна, священного священнее,
Вырвалась внезапно из оков!
И простую тайну причащения
Угадал я в таяньи снегов.
А когда в тумане, будто в мантии,
Поднялась над берегом вода, —
Образок Казанской Божьей Матери
Подарила мне моя Беда!
…Было тихо в доме. Пахло солодом.
Чуть скрипела за окном сосна.
И почти осенним звонким золотом
Та была пронизана весна!
Та весна — Прощения и Прощания,
Та, моя осенняя весна,
Что дразнила мукой обещания
И томила. И лишала сна.
Словно перед дальнею дорогою
Словно — в темень — угадав зарю,
Дар священный твой ладонью трогаю
И почти неслышно говорю:
— В лихолетье нового рассеянья,
Ныне и вовеки, навсегда,
Принимаю с гордостью Спасение
Я — из рук твоих — моя Беда!
Songtekstvertaling
Ze zeiden hetzelfde als gisteren.…
En soms bijna ondraaglijk
Het leek me deze avonden.
We bespraken alle tekenen van iskus.,
Complexiteit omzetten in eenvoud,
En mijn vervloeking zag er askance uit.
Op mij en het verleden, in de leegte.
Deze vreemde blik verbaasde,
Met een donkere huidskleur, als bedwelmend water.,
Zo vaak bedrogen door succes,
Ik ben verloofd met mijn ongeluk!
En de winter ging door en door,
En, proberen het verlangen te overwinnen,
Ik had haast om terug te keren naar Moskou vanuit Tallinn.,
Uit Moskou, ergens in de buurt van Moskou.
De hemel was besmeurd met meerkat.,
April reed de witte sneeuwdrift…
Alleen plotseling, luisterend naar de schemering,
Ik hoorde de eerste druppel.
En lente, heilig meer heilig,
Plotseling brak ze uit haar obligaties!
En het simpele geheim van de communie
Ik raadde het in de snowmelt.
En als in de mist, als in een mantel,
Het water steeg boven de Bank., —
Afbeelding Van De Kazan Moeder Van God
Mijn ongeluk gaf me een geschenk!
..Het was rustig in het huis. Het rook naar malt.
Een dennenboom kraakte iets buiten het raam.
En bijna Autumn ringing gold
Dat was doordrenkt met de lente!
Die lente-vergeving en afscheid,
Dat, mijn herfst en lente,
Dat ze me plaagde met beloftes.
En gekweld. En slaaptekort.
Als voor een lange weg
Alsof-in het donker-de dageraad gist,
Ik raak je heilige geschenk aan met de palm van mijn hand.
Ik zeg, bijna onopvallend:
- In de moeilijke tijden van de nieuwe afleiding,
Nu en voor altijd, voor altijd,
Ik accepteer met trots de redding
Ik-van je handen - Mijn vloek!