Александр Дюмин — Весенние сады songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Весенние сады" van Александр Дюмин.
Songteksten
Не сбылись детские мечты — летает в космосе другой.
На теле синие кресты. Повенчан временем с бедой.
Вдали родимые края, страданием кончена любовь,
И слёз отчаяния не тая, воспоминанья хлынут вновь.
Прошла этапами судьба, но мог ли кто предположить,
Что первой старая тюрьма научит по-другому жить:
Забыть любимых и родных, себя в себе перебороть
Нарушить заповедь святых и душу выменять на плоть.
Как вы бывали к нам добры, весной цветущие, сады.
От любопытных глаз людей скрывали нас в тени аллей.
Смех, слёзы, юности кураж. Для духа водочки поддашь.
Стеной районом на район. И я — влюблён.
Чего хотел, тому и быть: раскруткой вывернулся срок.
Не мог и мать похоронить, забился намертво, дружок.
Весной цветущей по садам его любовь пошла с другим,
А он, шатаясь по годам, никем не будет, уж, любим.
Не разольётся трель звонка, письмом никто не навестит.
Седого, но не старика, уже ничто не веселит.
С утра до вечера один. Потерян, в прожитых годах.
Воспоминаний властелин он где-то там, в своих садах.
Songtekstvertaling
Kinderdromen zijn niet uitgekomen — een andere vliegt in de ruimte.
Er zitten blauwe kruisen op het lichaam. Gehuwd door tijd voor problemen.
Ver weg inheemse land, lijden is over liefde,
En tranen van wanhoop zullen niet smelten, herinneringen zullen weer stromen.
Het lot ging door etappes, maar kon iemand raden,
Wat de oude gevangenis je zal leren om anders te leven:
Vergeet je geliefden en familieleden, overwin jezelf in jezelf
Om het gebod van de heiligen te breken en de ziel te ruilen voor het vlees.
Wat aardig dat je vroeger voor ons was, bloeiende tuinen in de lente.
We waren verborgen voor nieuwsgierige ogen in de schaduwen van steegjes.
Gelach, tranen, jeugd moed. Voor spirit wodka bezwijkt.
Wall area of the area. En ik ben verliefd.
Wat ik wilde, het zij zo: de promotie bleek een deadline te zijn.
Ik kon mijn moeder ook niet begraven.
In de lente bloeiend in de tuinen ging zijn liefde met een ander,
En hij, wankelend door de jaren heen, zal door niemand bemind worden.
Er zal geen trill van de bel zijn, niemand zal je per brief bezoeken.
Een grijsharige man, maar geen oude man, wordt door niets meer geamuseerd.
Van 's ochtends tot' s avonds alleen. Verloren, in jaren voorbij.
De Heer der herinneringen is daar ergens, in zijn tuinen.