Александр Дюмин — Сон songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сон" van Александр Дюмин.
Songteksten
Будто к господу Богу иду на поклон.
Седина на висках — цвет остывшей золы,
Тихо в церковь вхожу на святые полы.
Вижу мать на коленях, печальны глаза,
По щеке, чуть сверкнув, покатилась слеза.
Шепчут губы сухие: «Родной мой сынок,
Надо было молиться — не дали бы срок».
Золотая моя воля — край хлебов
Сколько ты на свет родила пацанов.
Русь святая, мать родная — купола
Церковь старая всегда к себе звала.
Не ходил, не молился, не ставил свечей,
Был, как ветер свободный, ни свой и ни чей.
Мать родную не слушал, не шёл на поклон.
Где же раньше ты был, мой пророческий сон?
Вся душа изболелась, на сердце печаль,
В этом сне я увидел святую мораль:
С малых лет надо верить и мать почитать,
Чтоб на нарах казённых всю жизнь не проспать.
Songtekstvertaling
Het is alsof ik de Heer ga aanbidden.
Grijs bij de tempels - de kleur van koude as,
Ik ga rustig de kerk binnen op de Heilige verdiepingen.
Ik zie mijn moeder op haar knieën, haar ogen verdrietig,
Een traan flikkerde over haar wang.
Droge lippen fluisteren: "mijn eigen zoon,
Ik had moeten bidden.ze hadden me geen deadline gegeven."
Mijn Gouden wil - Land van brood
Hoeveel jongens heb je gebaard?
Heilige Rusland, onze moeder - de koepel
De Oude Kerk riep altijd naar zichzelf.
Ik liep niet, ik bad niet, Ik stak geen kaarsen aan.,
Was, als wind vrij, noch zijn en niet wiens.
Hij luisterde niet naar zijn moeder, boog niet.
Waar was je vroeger, mijn profetische droom?
Mijn hele ziel is ziek, mijn hart is verdrietig,
In deze droom zag ik de Heilige moraal:
Van jongs af aan moet je je moeder geloven en eren.,
Zodat je niet je hele leven op de regeringsbunkers slaapt.