Александр Дюмин — Арестантская songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Арестантская" van Александр Дюмин.
Songteksten
Нас с тобою ведут под конвоем,
Подгоняет прикладом ВОХРа.
Нам, как зверь, вьюга зимняя воет.
Летом лица там ест мошкара.
Край родимый остался далёко
И не знаю — вернусь ли назад.
Затяни песню старую, Лёха,
Чтоб услышал притихший этап.
Пятьсот километров тайга.
В тайге этой дикие звери,
Машины не ходят сюда,
Бредут, спотыкаясь, олени.
А свобода лишь мыслями греет
Даже, если, рывок на побег.
Надышаться я ей не успею.
Пуля в спину закончит мой век.
Дом родимый остался далёко,
А для всех остальных мы — зэка.
Эх, рвани песню старую, Лёха,
А пусть услышит ещё раз тайга.
Я помню тот Ванинский порт
И вид парохода угрюмый.
Как шли мы по трапу на борт
В холодные, мрачные трюмы.
Как шли мы по трапу на борт
В холодные, мрачные трюмы.
Годы там, словно быстрые птицы.
Тут мгновения века длинней.
А нам бы только назад возвратиться
Из заснеженных всех лагерей.
Затрещат в печке дружно поленья
И заплачет от радости мать.
Ей пришлось за мои прегрешенья
В наказанье столько лет ждать.
Что притих, зубы, стиснувши, Лёха?
И к глазам потянулась рука
Нам до дома ещё так далёко
Пусть ответит хоть эхом тайга.
Будь, проклята ты, Колыма,
Что названа Чёрной планетой
Сойдёшь поневоле с ума
Отсюда возврата уж нету.
Сойдёшь поневоле с ума
Отсюда возврата уж нету.
Songtekstvertaling
Jij en ik worden begeleid.,
Past de kont van de Vohra aan.
Voor ons, als een dier, de winter Blizzard huilt.
In de zomer eten mensen daar muggen.
Het land van mijn geboorte bleef ver weg.
Ik weet niet of ik terug ga.
Zing een oud liedje, Lech. ,
Om het rustige podium te horen.
500 kilometer taiga.
Er zijn wilde dieren in de taiga,
Auto ' s komen hier niet.,
Het hert struikelt.
En vrijheid is alleen maar warme gedachten
Zelfs als, een poging om te ontsnappen.
Ik krijg er niet genoeg van.
Een kogel in de rug zal mijn leven beëindigen.
Thuis lief bleef ver weg,
En voor de rest zijn we een veroordeelde.
Oh, verscheur het oude liedje, Lech,
En laat taiga het nog eens horen.
Ik herinner me die Vanino port.
En de blik van de stoomboot is somber.
Hoe we de ladder op gingen naar het schip.
In de koude, donkere houdingen.
Hoe we de ladder op gingen naar het schip.
In de koude, donkere houdingen.
De jaren zijn er als snelle vogels.
Hier zijn de momenten van de eeuw langer.
En we moeten gewoon terug.
Van alle met sneeuw bedekte kampen.
Crackle in the fornuis amicably logs
En de moeder zal huilen van vreugde.
Ze moest wel voor mijn zonden.
Het is een straf om zoveel jaren te wachten.
Wat voor geblinddoekt, geblinddoekt, Lech?
En een hand ging naar zijn ogen
We zijn nog steeds zo ver van huis.
Laat ze antwoorden, zelfs de echo van de taiga.
Verdomme, Kolyma.,
Wat de Zwarte planeet heet
Je zult gek worden.
Er is geen weg terug vanaf hier.
Je zult gek worden.
Er is geen weg terug vanaf hier.