Александр Башлачёв — Ржавая вода songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ржавая вода" van Александр Башлачёв.
Songteksten
Красной жар-птицею, салютуя маузером лающим,
Время жгло страницы, едва касаясь их пером пылающим.
Но годы вывернут карманы — дни, как семечки,
Bалятся вкривь да врозь.
А над городом — туман. Xудое времечко
C корочкой запеклось.
Чёрными датами, а ну, ещё плесни на крышу раскалённую!
Ox, лили ушатами ржавую, кровавую, солёную.
Годы весело гремят пустыми фляжками,
выворачивают кисет.
Сырые дни дымят короткими затяжками
в самокрутках газет.
Под водопадом спасались, как могли, срубили дерево.
Ну плот был что надо, да только не держало на воде его.
Да только кольцами года завиваются
В водоворотах пустых площадей.
Да только ржавая вода разливается
На портретах великих дождей.
Но ветки колючие обернутся острыми рогатками.
Да корни могучие заплетутся грозными загадками.
А пока вода-вода кап-кап-каплею
лупит дробью в моё стекло.
Улететь бы куда белой цаплею!
Обожжено крыло.
Но этот город с кровоточащими жабрами
надо бы переплыть …
А время ловит нас в воде губами жадными.
Время нас учит пить.
Songtekstvertaling
Rode Vuurvogel, blaffende Mauser,
De tijd verbrandde de pagina ' s, raakte ze nauwelijks aan met een Brandende pen.
Maar de jaren zullen je zakken vullen-de dagen zijn als zaden,
Ze vallen uit elkaar.
En boven de stadsmist. Slechte tijd
C de korst is gebakken.
Zwarte dates, en nou ja, nog steeds splash op het dak rood-heet!
Ox, Lily ' s oren zijn roestig, bloederig, zout.
Jaren Vrolijk rammelen lege kolven,
draai het zakje.
Natte dagen rook in korte puffs
in handgerolde kranten.
Onder de waterval ontsnapten ze zo goed als ze konden, en hakten een boom om.
Het vlot was in orde, maar het bleef niet drijven.
Ja, alleen de ringen van het jaar zijn gekruld.
In de wervelwinden van lege pleinen.
Ja, maar roestig water is gebotteld.
Op portretten van de grote regen.
Maar doornige takken veranderen in scherpe katapultjes.
Ja, de machtige wortels zullen verstrikt raken in formidabele raadsels.
In de tussentijd, water-water druppelend
hij slaat tegen mijn raam met een geweer.
Vlieg weg als een witte reiger!
Verbrande vleugel.
Maar deze stad met bloedende kieuwen
we moeten naar de overkant zwemmen. …
En de tijd vangt ons in het water met hebzuchtige lippen.
De tijd leert ons Drinken.