Aleks Syntek — Creer (Dueto con Sofi Mayen) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Creer (Dueto con Sofi Mayen)" van Aleks Syntek.
Songteksten
Ni siquiera sé porqué estoy llorando un mar por ti
Siempre para mí fuiste una opción
Y yo nunca he sido prioridad en ti
Oxígeno, oxígeno que pierdo la respiración
Y sin embargo sobrevivo ocultando que
Por cada beso que le das un paso más para ignorar
Soy preso de un futuro incierto culpa del recuerdo
Soy mi soledad
Entre olvidarte y regresar, por cada lágrima que das
Diluyendo cada sueño de lo que pudimos ser
Quise creer
No hay refugio y busco protección
Vivo el dolor en estampida
Oxígeno, oxígeno voy extraviado en distracción
Y sin embargo me acostumbro ocultando que
Por cada beso que le das un paso más para ignorar
Soy preso de un futuro incierto culpa del recuerdo
Y soy mi soledad
Entre olvidarte y regresar, por cada lágrima que das
Diluyendo cada sueño de lo que pudimos ser
Quise creer
Y si de pronto me quisieras, darías eso que tuvieras
Impunemente me deseaste cuando ya no estaba aquí
Por cada beso que le das un paso más para ignorar
Y preso de un futuro incierto culpa del recuerdo soy mi soledad
Quise creer
Songtekstvertaling
Ik weet niet eens waarom ik een zee voor je huil.
Je was altijd een keuze voor mij.
En ik ben nooit een prioriteit in jou geweest.
Zuurstof, zuurstof dat ik mijn adem verlies
En toch overleef ik door dat te verbergen.
Voor elke kus geef je hem nog een stap om te negeren
Ik ben een gevangene van een onzekere toekomstige schuld van het geheugen.
Ik ben mijn eenzaamheid
Tussen vergeten en terugkomen, voor elke traan die je geeft
Elke droom verdunnen van wat we zouden kunnen zijn
Ik wilde geloven
Er is geen schuilplaats en ik zoek bescherming.
Ik leef de pijn in stampede
ZUURSTOF, Zuurstof ik ben verloren in afleiding
En toch raak ik eraan gewend dat te verbergen.
Voor elke kus geef je hem nog een stap om te negeren
Ik ben een gevangene van een onzekere toekomstige schuld van het geheugen.
En ik ben mijn eenzaamheid
Tussen vergeten en terugkomen, voor elke traan die je geeft
Elke droom verdunnen van wat we zouden kunnen zijn
Ik wilde geloven
En als je plotseling van me hield, zou je alles geven wat je had.
Je verlangde straffeloos naar me toen ik er niet meer was.
Voor elke kus geef je hem nog een stap om te negeren
En gevangene van een onzekere toekomst fout van het geheugen Ik ben mijn eenzaamheid
Ik wilde geloven