Alejandro Sanz — Enseñame tus manos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Enseñame tus manos" van Alejandro Sanz.
Songteksten
A veces las cosas se tuercen te digo por cierto
y te encuentras frente a ese desierto abierto
con el hielo mudo y el coraje lento
tan viejo como el mismo mundo
el cariño y el despecho,
el camino se hace andando, si pero un desierto es un desierto.
ya sé por qué le ganó a nuestro labio el silencio,
y es que el reloj no tiene el tiempo
no tiene el miedo
el caso es que no conseguimos aislarnos del resto de este mundo
donde los humanos, cambian los sueños por aire
dame alguna excusa que nos salve
o que nos traguen siete mares
pero no me quites el coraje.
Enséñame tus manos
abre las palmas que las veas
y ahora, dime si aun te queda un poco de esperanza
en ellas
enséñame tus manos, esas, con las que nos acariciamos
y hoy nos hacemos, tanto daño, tanto daño amor.
tal vez por qué para ti solo soy un cero a la izquierda
y no hay manera de que multiplique mi cariño por tus
ganas,
y nos den más que cero
ya sé por qué le ganó a nuestro labio el silencio,
y es que el reloj no tiene el tiempo,
no tiene el miedo,
no tiene el fuego…
no te preocupes, que hoy es domingo y Dios descansa
disfrutemos del momento y de este sitio que nos regala.
Dame alguna excusa que nos salve
o que nos traguen siete mares
pero no me quites el coraje
Enséñame tus manos
abre las palmas que las veas
y ahora, dime si aun te queda un poco de esperanza
en ellas
enséñame tus manos, esas, con las que nos acariciamos
y hoy nos hacemos, tanto daño.
Enséñame tus manos…
que las mías se han cansado de intentar coger el mundo
con los puños apretados…
enséñame tus manos, esas, con las que nos acariciamos
y hoy nos hacemos, tanto daño
(Gracias a María de los Ángeles por esta letra)
Songtekstvertaling
Soms gaat het mis.
en je staat voor die open woestijn.
met dom ijs en langzame moed
zo oud als de wereld zelf
genegenheid en wrok,
de weg wordt gemaakt door te lopen, maar een woestijn is een woestijn.
Ik weet waarom stilte onze lippen won,
en is dat de klok niet de tijd heeft
hij is niet bang.
we kunnen ons niet isoleren van de rest van de wereld.
waar mensen dromen veranderen voor lucht
geef me een excuus om ons te redden.
of laten we zeven zeeën doorslikken
maar neem mijn moed niet weg.
Laat me je handen zien.
open je handpalmen om ze te zien.
en vertel me nu of je nog hoop hebt.
in hen
laat me je handen zien, die waarmee we strelen.
en vandaag doen we zoveel kwaad, zoveel schade aan de liefde.
misschien omdat ik voor jou een nul ben aan de linkerkant.
en er is geen manier waarop ik mijn liefde voor jou kan vermenigvuldigen
enthousiast,
en geef ons meer dan nul
Ik weet waarom stilte onze lippen won,
en is dat de klok niet de tijd heeft,
hij is niet bang.,
hij heeft het vuur niet.…
maak je geen zorgen, vandaag is het zondag en God rust
laten we genieten van het moment en de plek die ons geeft.
Geef me een excuus om ons te redden.
of laten we zeven zeeën doorslikken
maar neem mijn moed niet weg
Laat me je handen zien.
open je handpalmen om ze te zien.
en vertel me nu of je nog hoop hebt.
in hen
laat me je handen zien, die waarmee we strelen.
en vandaag doen we zoveel schade.
Laat me je handen zien.…
die van mij zijn het zat om de wereld te proberen te vangen.
met strakke handboeien…
laat me je handen zien, die waarmee we strelen.
en vandaag doen we zoveel schade.
(Dank aan Maria van de Engelen voor deze brief)