Alchemist — Letter to the Future songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Letter to the Future" van Alchemist.

Songteksten

Unknown reader, not yet conceived, inherit the world my generation leaves.
I fear for you there will not be, the natural pleasures there are for me.
I can drink the water, can safely swim in the sea.
Eat the fish from the rivers and see the forest of trees.
Slowly yet surely things are starting to change, a world of uncertainty its
people deranged.
We’re so good at killing each other, we churn out war machines.
They spend billions exploring the stars, while home on earth millions
starve.
I wish I could help but I don’t know what to do, with good intentions I’m
the problem too.
Description of my earth is all that I can give, I can only wonder about the
world in which you live.
Unknown reader of tomorrow.
I write to you with guilt and sorrow.
I live in a land and time that’s free.
I hope it’s there for you, what there is for me.
They spend billions exploring the stars, while home on earth millions
starve.
Unknown reader, not yet conceived, inherit the world my generation leaves.
I fear for you there will not be, the natural pleasures there are for me.
I can drink the water, can safely swim in the sea.
Eat the fish from the rivers and see the forest of trees

Songtekstvertaling

Onbekende lezer, nog niet verwekt, erft de wereld die mijn generatie verlaat.
Ik vrees voor jou dat er geen natuurlijke geneugten voor mij zullen zijn.
Ik kan het water drinken, veilig in zee zwemmen.
Eet de vissen uit de rivieren en zie het bos van bomen.
Langzaam maar zeker beginnen de dingen te veranderen, een wereld van onzekerheid
mensen zijn gestoord.
We zijn zo goed in elkaar vermoorden, dat we oorlogsmachines maken.
Ze besteden miljarden aan het verkennen van de sterren, terwijl thuis op aarde miljoenen
honger.
Ik wou dat ik kon helpen, maar ik weet niet wat ik moet doen.
het probleem ook.
Beschrijving van mijn aarde is alles wat ik kan geven, Ik kan alleen maar vragen over de
de wereld waarin je leeft.
Onbekende lezer van morgen.
Ik schrijf je met schuldgevoel en verdriet.
Ik leef in een land en tijd dat vrij is.
Ik hoop dat het er voor jou is, wat er voor mij is.
Ze besteden miljarden aan het verkennen van de sterren, terwijl thuis op aarde miljoenen
honger.
Onbekende lezer, nog niet verwekt, erft de wereld die mijn generatie verlaat.
Ik vrees voor jou dat er geen natuurlijke geneugten voor mij zullen zijn.
Ik kan het water drinken, veilig in zee zwemmen.
Eet de vissen uit de rivieren en zie het bos van bomen