Alcest — Écailles de lune part I songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Écailles de lune part I" van Alcest.
Songteksten
La lumière de juillet s’eteint sur les grèves et songeur, je laisse mes pensées
se perdre á l’horizon flamboyant.
La rumeur des vagues m’apaise, je profite de cet instant précieux,
invitant la chaude brise marine á raviver me sens alanguis.
Hanté par le mirage des jours heureux j’attends que naissent au large les échos
de la nuit.
Mes pensées se noient à l’horizon.
Les heures fielnt, la mer soupire sous des astres lointains déposés en une
pincée d’or tremblante sur les houles.
Elle ouvre sa danse hypnotique, et absorbe mon regard décoloré.
Telle une âme en suspension, je voudrais sans crainte disparaître sous le flots;
entendre jaillir des profondeurs leur complainte ensorcelée.
Elles m’appelleraient de leur royaume de nacre et d'écailles aigue marine pour
m’emmener loin des miens, d’un monde qui m’est étranger.
Leur tenant la main, lentement, je voudrais sombrer dans de eaux noires
m’accueillant silencieusement.
Dire adieu aux lueurs du matin, laisser les courants froids purifier mes
pensées, statufier mes chairs, pour trouver le sommeil tout au fond de l’océan.
Songtekstvertaling
Het licht van juli vervaagt op de stakingen en denken, Ik laat mijn gedachten
verdwaal op de flamboyante horizon.
Het gerucht van de golven kalmeert me, Ik geniet van dit kostbare moment,
het uitnodigen van de warme zeebries om me te doen herleven voelt alanguis.
Achtervolgd door de Luchtspiegeling van gelukkige dagen wacht ik tot echo ' s geboren worden
nacht.
Mijn gedachten verdrinken aan de horizon.
De uren fielnt, de zee zucht onder verre sterren neergezet in een
trillende gouden snuif op de golven.
Ze opent haar hypnotische dans en absorbeert mijn vervaagde blik.
Als een ziel in vering, wil ik zonder angst onder de golven verdwijnen.;
om hun betoverde jammerklacht uit de diepten te horen.
Ze riepen me uit hun koninkrijk van parelmoer en aquamarineschubben voor
neem me weg van mijn eigen, van een wereld die mij vreemd is.
Terwijl ik hun handen vasthield, zou ik langzaam in zwart water zinken.
in stilte verwelkomde hij me.
Zeg vaarwel tegen de ochtendgloed, laat de koude stromingen mijn
gedachten, statuterend mijn vlees, om slaap te vinden op de bodem van de oceaan.