Albertucho — El bueno, el feo y el malo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El bueno, el feo y el malo" van Albertucho.
Songteksten
«Conozco la sonrisa brillante de las mañanas, las tardes melladas,
las desdentadas noches. Se del ahullar de gigantes en lumbres de aspa de
molino, se del letargo de los sentidos entre el estruendo de monedas,
se del nectar de las bocas y de su aliento en la nuca, se de las palabras
inutiles como bonitas de humo, y de camas deshechas como lienzos desflorados,
se de los bordes cortantes del canto herido, se de su demencial cordura
Desconozco, sin embargo, ese rostro; vagamente familiar, que me mira a cada
instante desde el espejo»
Tengo bien clarito el dibujito de mis aciertos: me conozco al bueno, y al malo,
y al feo
Guardo con mis dudas los desiertos de duna y pecho, juego con los olores que me
mecen en el tiempo…
Lo bueno de mis caminos son los vikingos y los quijotes, y aquellos de la
camisa de fuerza son los que se piensan dioses…
Rebaño sin ataduras, rebaño docil de sangre espesa, tengo mas clarito que soy
un lobo vestio de oveja… Cuidaito con el lobo, cuidaito con su lodo y con su
cal… que de cordero escupe la tierna mirada y te la mete por detras,
te la mete pro detras…
Y parar, pa que parar? si nosotros no vamos ni a pilas ni a gas,
si nosotros nos movemos con el palpitar, y las claquetas predispuestas no
molestan, ni nos quitan la velocidad. Torcer tu voluntad es comerse las
semillas de tu libertad, y las espinas de tu carne salen si se les cruza el
puñetero fraude
Cuidaito con el lobo, cuidaito con su lodo y con su cal… que de cordero
escupe la tierna mirada y te la mete por detras, te la mete pro detras…
(Gracias a Mürlee por esta letra)
Songtekstvertaling
"Ik ken de heldere glimlach van de ochtenden, de saaie middagen,
de Toothless nights. Het is van de ahull van reuzen in aspa lumbers van
Mill, wees van de lethargie van de zintuigen onder de din van munten,
Ik ken de nectar van de monden en hun adem in de nek, ik ken de woorden
nutteloos als mooie rook, en van bedden ontdooid als gedegenereerde doeken,
Ik kom van de scherpe rand van de gewonde Rand, ik kom van zijn krankzinnige verstand.
Ik ken echter dat gezicht niet, vaag bekend, dat mij elke dag aanspreekt.
instant from the mirror»
Ik heb heel duidelijk de tekening van mijn successen: ik ken het goede, en het slechte,
en de lelijke
Ik blijf met mijn twijfels de woestijnen van Duin en borst spelen met de geuren die ik
rocken in de tijd…
Het goede van mijn wegen zijn de Vikingen en de Quixotes, en die van de
straitjacket zijn degenen die denken goden…
Zwerm zonder banden, volgzame zwerm van dik bloed, Ik heb duidelijker dat ik ben
een wolf verkleed als een schaap ... zorg voor de wolf, zorg voor zijn modder en zijn
cal ... wie van het Lam spuugt de tedere blik en zet het achter je,
hij laat het achter je.…
En stop, pa Welke stop? als we niet op batterijen of gas gaan,
als we bewegen met het kloppend, en het klappend predispositie niet
ze vallen ons lastig, ze nemen niet eens onze snelheid. Je wil verdraaien is het eten van de
zaden van je vrijheid, en de doornen van je vlees komen eruit als ze de
verdomde fraude.
Zorg voor de wolf, zorg voor zijn modder en kalk ... lamsvlees
hij spuugt zijn tedere blik en laat het achter je, laat het achter je.…
(Dank aan Mürlee voor deze brief)