Alain Goraguer — Les Touristes Partis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Touristes Partis" van Alain Goraguer.
Songteksten
Les touristes, touristes partis, le village petit à petit
Retrouve face à lui-même, sa vérité, ses problèmes
Les touristes, touristes partis
La vie semble marquer la pose, les belles n’iront plus au bois
Je vous aime métamorphoses des saisons vertes aux abois
De champignons et de châtaignes, de terre et de genêts mouillés
Le coin des cheminées s’imprègne du parfum des longues veillées
Les touristes, touristes partis, le village petit à petit
Retrouve face à lui-même, sa vérité, ses problèmes
Les touristes, touristes partis
Les vieux se chauffent en silence sur cette place sans un bruit
Un soleil pâle de faïence sur leurs épaules s’assoupit
On parle de pêche et de chasse, on joue aux dés ou aux tarots
Les enfants montent d’une classe, les femmes changent de tricot
Les touristes, touristes partis, le village petit à petit
Retrouve face à lui-même, sa vérité, ses problèmes
Les touristes, touristes partis
Les rivalités de clocher en de secrets conciliabules
Le long des ruelles cachées couvent au feu du crépuscule
Ici nul n’oublie jamais rien ni ce que fut votre grand-père
Ni ce que vous faisiez gamin quand vous alliez à la rivière
Les touristes, touristes partis, le village petit à petit
Retrouve face à lui-même, sa vérité, ses problèmes
Les touristes, touristes partis
Partout les hommes sont les mêmes, ici sans doute comme ailleurs
Ils lancent au loin leur «je t’aime», le ventre noué par la peur
Le ventre noué par la peur de l’avenir insaisissable
Toujours en quête d’un coupable, toujours en quête du bonheur.
Songtekstvertaling
Toeristen, toeristen weg, het dorp beetje bij beetje
Vindt zichzelf, zijn waarheid, zijn problemen
Toeristen, toeristen weg
Het leven lijkt het leggen te markeren, het mooie zal niet langer naar het bos gaan.
Ik hou van je metamorfoses van de groene seizoenen naar de rand
Paddenstoelen en kastanjes, grond en natte bezem
De hoek van de schoorstenen is doordrenkt met de geur van lange Wake
Toeristen, toeristen weg, het dorp beetje bij beetje
Vindt zichzelf, zijn waarheid, zijn problemen
Toeristen, toeristen weg
De oude mensen warmen in stilte op dit plein op zonder een geluid
Een bleke zon van aardewerk op hun schouders valt in slaap
We praten over vissen en jagen, dobbelen of tarot.
Kinderen gaan naar één klas, vrouwen veranderen van breiwerk
Toeristen, toeristen weg, het dorp beetje bij beetje
Vindt zichzelf, zijn waarheid, zijn problemen
Toeristen, toeristen weg
De rivaliteit van de klokkentoren in verzoenende geheimen
Langs de verborgen steegjes klooster bij de twilight brand
Hier vergeet niemand iets of wat je grootvader was.
Of wat je deed toen je naar de rivier ging, jongen.
Toeristen, toeristen weg, het dorp beetje bij beetje
Vindt zichzelf, zijn waarheid, zijn problemen
Toeristen, toeristen weg
Overal zijn mannen hetzelfde, hier waarschijnlijk als elders.
Ze gooien hun "Ik hou van je" weg, de buik gebonden door angst
De buik gebonden door angst voor de ongrijpbare toekomst
Altijd op zoek naar een schuldige, altijd op zoek naar geluk.