Alain Barrière — La mer est là songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La mer est là" van Alain Barrière.
Songteksten
La mer est là qui me murmure ces mots d’amour et d’infini,
La mer est là qui me rassure, le miracle n’est pas fini !
Je renaîtrai de ces blessures, la mer est là qui me le dit;
Je ne serai jamais parjure à cette nuit !
La mer caresse ton visage, me parle doucement de toi;
Devais-je t’aimer davantage? T’ai-je donné assez de moi?
Il brûle en nous, d'état sauvage, un feu secret, inassouvi;
Retrouverons-nous le rivage, après la nuit?
Bien sûr il y a ces orages, de ces tempêtes, de ces cris,
La mer se venge, et nous rejette, et nous renie;
Sourit de nos pauvres naufrages et de leur vanité…
La mer apprend l’humilité…
Écoute, mon âme lointaine, comme il est fragile et précis,
Ce chant qui nous vient des sirènes… Pour quel appel? Quelle folie?
L’homme ne sera jamais lui-même qu’au bout de quelle tragédie?
Grand Dieu ! Fallait-il que je t’aime, en cette vie !
Et j’ai pleuré mille manières, désespéré, abasourdi,
Face à la mer, devant les portes de la nuit !
Mais elle garde ses mystères, même en ces soirs d'été,
Même pour ceux qui l’ont chantée…
La mer est là qui me murmure ses mots d’amour et d’infini,
La mer est là qui me rassure, le miracle n’est pas fini !
La mer reflète ton visage, pour quelle étrange prophétie?
Retrouverons-nous le rivage, après la nuit?
Bien sûr il y eut ces orages, de ces tempêtes, de ces cris,
La mer se moque, et nous rejette, et nous renie;
Elle gardera ses mystères, même en ces soirs d'été,
Même pour ceux qui l’ont chantée…
Songtekstvertaling
De zee is daar die mij deze woorden van liefde en Oneindigheid fluistert.,
De zee is daar die me geruststelt, het wonder is nog niet voorbij !
Ik zal herboren worden van deze wonden, de zee is daar dat me vertelt;
Ik zal nooit meineed plegen voor deze nacht !
De zee streelt je gezicht, spreekt zachtjes over je;
Moet ik meer van je houden? Heb ik je genoeg van me gegeven?
Het brandt in ons, Wild, een Geheim vuur, onvervuld;
Vinden we de kust na de nacht?
Natuurlijk zijn er deze stormen, deze stormen, deze schreeuwen,
De zee neemt wraak, verwerpt ons en ontkent ons.;
Lach naar onze arme schipbreukelingen en hun ijdelheid.…
De zee leert nederigheid.…
Luister, mijn verre ziel, hoe fragiel en precies het is,
Dat liedje dat van de sirenes komt ... Welk telefoontje? Welke waanzin?
De mens zal nooit zichzelf zijn tot na welke tragedie?
Grote God ! Ik moest van je houden in dit leven !
En ik huilde op duizend manieren, wanhopig, stomverbaasd,
Gezicht naar de zee, voor de poorten van de nacht !
Maar ze houdt haar mysteries, zelfs op die zomeravonden,
Zelfs voor degenen die het zongen…
De zee fluistert tegen mij zijn woorden van liefde en Oneindigheid,
De zee is daar die me geruststelt, het wonder is nog niet voorbij !
De zee reflecteert je gezicht, voor welke vreemde voorspelling?
Vinden we de kust na de nacht?
Natuurlijk waren er onweersbuien, stormen, geschreeuw.,
De zee bespot, verwerpt ons en verwerpt ons.;
Ze zal haar mysteries bewaren, zelfs op deze zomeravonden.,
Zelfs voor degenen die het zongen…