Al Stewart — Where Are They Now songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Where Are They Now" van Al Stewart.
Songteksten
I sent my crack divisions through the early morning mist
When they fell on your positions you were powerless to resist
Encircling and probing for the weakness in your line
By night you were surrounded; your territory mine
I called for your surrender; this you swore you would not do So I stormed the very fortress, you thought could shelter you
I held you then upon your knees and turned to give my thanks
To the regiments assembled in their ranks
Where are they now?
Where are they now?
I raised you to your feet, with your hand inside my own
We set off upon a journey, each together, each alone
In the days that followed oh our lives did overlap
I learned the contours of your body like the roads upon a map
You sweetened every evening, I savoured every day
Just when I was certain it would always be this way
You slipped beyond the reach of my outstretched fingertips
With all the kisses we’d placed upon your lips
Oh close. You’re close
Someone, come shine a light
Oh near. So near
But just out of sight
I went in search of alchemy to resurrect the dead
Sent my spies to fathom out the secrets in your head
They said they heard your laughter
Spinning through the summer night
In the company of strangers
And your eyes were wild and bright
Though I grew reclusive and my days became withdrawn
I held the banner of our love, now tattered and forlorn
And swore that it would one day fly above us once again
To do this, I had my reasons then
Close. You’re close
Once again, come shine a light
Oh near. So near
But just out of sight
Perhaps there are some passions that are tempered by the years
You reach accomodation, the intensity recedes
Some of this occurred to me the time I saw you last
Your face familiar in a way. Your voice out of the past
Every gamut of emotion shared from tenderness to rage
Fell away between us in the turning of that page
It seemed like only yesterday we swore that we’d be true
Two innocents believing that they knew
Songtekstvertaling
Ik stuurde mijn crack divisies door de vroege ochtend mist
Toen ze op je posities vielen was je machteloos.
Omcirkelen en zoeken naar de zwakte in je lijn
'S nachts was je omsingeld, jouw territorium de mijne.
Ik riep om je overgave; dit zwoer je niet te doen dus bestormde ik het fort, dacht je dat ik je kon beschermen.
Ik hield je toen op je knieën en draaide me om om om mijn dank te betuigen.
Op de regimenten in hun gelederen
Waar zijn ze nu?
Waar zijn ze nu?
Ik hief je op, met je hand in mijn eigen hand.
We vertrokken op een reis, elk samen, elk alleen.
In de dagen die volgden oh onze levens overlapten elkaar
Ik leerde de contouren van je lichaam als de wegen op een kaart.
Je werd elke avond zoet, ik genoot elke dag.
Net toen ik er zeker van was dat het altijd zo zou zijn.
Je glipte buiten het bereik van mijn uitgestrekte vingertoppen.
Met alle kussen die we op je lippen hadden gelegd
Bijna. Je bent dichtbij.
Iemand, kom een licht schijnen
Oh near. Zo dichtbij
Maar gewoon uit het zicht
Ik ging op zoek naar alchemy om de doden te laten herrijzen.
Stuurde mijn spionnen om de geheimen in je hoofd te doorgronden.
Ze zeiden dat ze je gelach hoorden.
Draaiend door de Zomernacht
In het gezelschap van vreemden
En je ogen waren wild en helder
Hoewel ik teruggetrokken werd en mijn dagen werden ingetrokken
Ik hield de banier van onze liefde vast, nu verscheurd en verloren.
En zwoer dat het ooit weer boven ons zou vliegen.
Om dit te doen, had ik toen mijn redenen.
Sluiten. Je bent dichtbij.
Opnieuw, kom schijn een licht
Oh near. Zo dichtbij
Maar gewoon uit het zicht
Misschien zijn er enkele passies die getemperd worden door de jaren
Je bereikt de Accomodatie, de intensiteit daalt.
Een deel van dit kwam bij me op toen ik je laatst zag.
Je gezicht komt me bekend voor. Je stem uit het verleden
Elke emotie gedeeld van tederheid tot woede
Viel weg tussen ons bij het draaien van die pagina
Het leek nog maar gisteren dat we zwoeren dat we waar zouden zijn.
Twee onschuldigen geloven dat ze wisten