Al Stewart — Timeless Skies songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Timeless Skies" van Al Stewart.
Songteksten
While traveling northwards on a back country lane
I came on the village where first I grew
And stopped to climb up the hill once again
Looking down from the tracks to the gray slate roofs
I watched the village moving as the day went slowly by In the fields we lay here, my very first love and I Under timeless arcadian skies
Under timeless arcadian skies
The old canal lies sleeping under the sky
The barges are gone to a lost decade
On overgrown banks here, lovers' footsteps went by Long before ever the roads were made
And in our turn we passed here and carved our names on trees
As the days washed by like waves of an endless sea
Under timeless arcadian skies
Under timeless arcadian skies
Time runs through your fingers
You never hold it at all till it’s gone
Some fragments just linger with you
Like snow in the spring hanging on I left the village behind in the night
To fade like a sail on the darkening seas
The shifts and changes in the patterns of life
Will weather it more than the centuries
And in another village, in a far off foreign land
The new day breaks out opening up its hand
And the sun has the moon in his eyes
As he wanders the timeless skies
Songtekstvertaling
Tijdens het reizen noordwaarts op een achterlandstrook
Ik kwam op het dorp waar ik voor het eerst groeide
En stopte om de heuvel weer op te klimmen
Van de sporen naar de daken van de grijze lei kijken
Ik zag het dorp bewegen terwijl de dag langzaam voorbij ging in de velden die we hier lagen, mijn eerste liefde en ik onder tijdloze arcadiaanse luchten
Onder tijdloze arcadiaanse hemelen
Het oude kanaal ligt onder de lucht te slapen.
De schepen zijn naar een verloren decennium gegaan.
Op overwoekerde banken hier, verliefde voetstappen lang voordat de wegen werden gemaakt
En op onze beurt passeerden we hier en kerfden onze namen in bomen.
Als de dagen gewassen door als golven van een eindeloze zee
Onder tijdloze arcadiaanse hemelen
Onder tijdloze arcadiaanse hemelen
De tijd gaat door je vingers.
Je houdt het nooit vast totdat het weg is.
Sommige fragmenten blijven bij je.
Als sneeuw in de lente hangend ik liet het dorp achter in de nacht
Om te vervagen als een zeil op de donkere zeeën
De verschuivingen en veranderingen in het levenspatroon
Zal het meer doorstaan dan de eeuwen
En in een ander dorp, in een ver vreemd land
De nieuwe dag breekt uit en opent zijn hand
En de zon heeft de maan in zijn ogen
Terwijl hij door de tijdloze hemelen zwerft