Al Stewart — Songs Out of Clay songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Songs Out of Clay" van Al Stewart.
Songteksten
«Oh I know that you are an artist"she said
«For you make your songs out of clay
You carry the dust on your hands and your face
You never quite brushed it away
You were trying to chisel a perfect truth
When the instrument broke in your hand
Now you sit all alone on the greenhouse roof
With your shoes full of sand»
And the golden rays of the sun divide
In the slanting mists of the rain
And Maggie is on the road again
«Oh I know that you were a sailor"she said
«Till you came too close to the shore
And like any shipwrecked sailor now
You live by an open door
And when evening sails in the masts of the trees
Your feet seem to slip on the ground
And you long for the little ship
In which you can safely drown»
And the silver mounds of the waves divide
At the feet of the wind and the rain
And Maggie is far at sea again
«0h I know that you were an outlaw"she said
«And you robbed both the rich and the poor
Now you seek my bed like a sanctuary
But you keep one eye on the door
And you press my hand in the dead of the night
And say I can heal all your wounds
In the morning your eyes just look hunted again
You’ll be leaving soon»
And the silver rays of the moon divide
In the slanting mists of the rain
And Maggie is on the prowl again
«So I know that you are an artist"she said
«And you make your songs out of clay
For you carry the dust on your hands and your face
You never quite brushed it away
And you work with your back to an open door
While the light is beginning to fade
And the windows are liquid the sky is alive
And the night is jade»
And the silver rays of the moon divide
In the slanting mists of the rain
And Maggie is on the road again
And the silver rays of the moon divide
At the feet of the wind and the rain
And Maggie, I’m at your door again
Songtekstvertaling
"Oh ik weet dat je een kunstenaar bent"zei ze
"Voor jou maak je liedjes van klei
Je draagt het stof op je handen en je gezicht.
Je hebt het nooit helemaal weggeveegd.
Je probeerde een perfecte waarheid te beitelen.
Toen het instrument in je hand brak
Nu zit je helemaal alleen op het dak van de kas.
Met je schoenen vol zand»
En de gouden stralen van de zon verdelen
In de buiging van de regen
En Maggie is weer onderweg.
"Oh ik weet dat je een Zeeman was"zei ze
"Totdat je te dicht bij de kust kwam
En zoals elke schipbreukeling nu
Je woont bij een open deur.
En wanneer de avond zeilt in de masten van de bomen
Je voeten lijken op de grond te glijden.
En jij verlangt naar het kleine schip
Waarin je veilig kunt verdrinken»
En de zilveren bergen van de golven scheidden
Aan de voeten van de wind en de regen
En Maggie is weer ver op zee.
"Ik weet dat je een bandiet bent", zei ze.
"En je beroofde zowel de rijken als de armen
Nu zoek je mijn bed als een toevluchtsoord.
Maar hou één oog op de deur.
En je drukt mijn hand in het holst van de nacht
En zeggen dat ik al je wonden kan helen.
'S morgens zien je ogen er weer opgejaagd uit.
Je vertrekt zo.»
En de zilveren stralen van de maan verdelen
In de buiging van de regen
En Maggie is weer op jacht.
"Dus ik weet dat je een kunstenaar bent" zei ze
"En je maakt je liedjes van klei
Want je draagt het stof op je handen en je gezicht
Je hebt het nooit helemaal weggeveegd.
En je werkt met je rug naar een open deur
Terwijl het licht begint te vervagen
En de ramen zijn vloeibaar de lucht leeft
En de nacht is jade»
En de zilveren stralen van de maan verdelen
In de buiging van de regen
En Maggie is weer onderweg.
En de zilveren stralen van de maan verdelen
Aan de voeten van de wind en de regen
En Maggie, ik sta weer voor je deur.