Аквариум — Небо цвета дождя songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Небо цвета дождя" van Аквариум.
Songteksten
Долго мы пели про Свет, а сами шли сумраком,
Не замечая за болтовней.
Как ветер играл стеклянными струнами,
Соединяющими наши души с землей.
Мы шли далеко, шли за высокими тайнами,
Шли, потому что иначе нельзя.
А стерегущие дом замолкали и таяли,
Один за другим таяли, таяли, таяли,
В небе цвета дождя.
Пальцы октябрьских святых по-прежнему ласковы,
Только их лиц становится не разглядеть.
Это все я — видно не справился с красками,
Или снова забыл слова, когда хотел петь.
Ничего, скоро январь затрещит за оградою,
Своим ледяным питием вороша и дразня.
Только бы мне устоять. Но я вижу — я падаю,
Падаю, падаю, падаю, падаю,
В небо цвета дождя.
А еще говорят, что они были с крыльями,
И глаза у них были живая вода.
Но благостные слова опять пахнут пылью,
И нас снова ведут и снова не скажут куда.
А в небе прозрачная тишь, и все ясней ясного,
Времени нет, и значит, мы больше не ждем.
И в синеву сердце возносится ястребом,
Чтобы благословить горящую землю дождем.
Таких бесконечных цветов со мной еще не было,
И за горизонтом, вплотную к нему подойдя.
Видишь, что сети пусты, и ловить было некого,
И никогда не было, не было, не было, не было,
Небо цвета дождя.
Songtekstvertaling
Lange tijd zongen we over het licht, en we gingen door de schemering.,
Ik zie het geklets niet.
Hoe de wind speelde met Glass snaren,
Onze zielen verbinden met de aarde.
We gingen ver, we gingen voor hoge geheimen. ,
We gingen, omdat het anders onmogelijk is.
En de wachters van het huis werden stil en vervaagd,
Eén voor één vervaagd, vervaagd, vervaagd,
De lucht is de kleur van de regen.
De vingers van de Oktober heiligen zijn nog steeds aanhankelijk,
Alleen hun gezichten kunnen niet gezien worden.
Ik kan niet omgaan met de kleuren — ,
Of ik vergat de woorden weer toen ik wilde zingen.
Niets, binnenkort zal januari schitteren achter het hek,
Zijn ijzige drankje roeren en plagen.
Kon ik het maar weerstaan. Maar ik zie-ik val,
Vallen, vallen, vallen, vallen,
De lucht is de kleur van de regen.
Ze zouden ook vleugels hebben gehad.,
En hun ogen waren levend water.
Maar de zoete woorden ruiken weer naar stof.,
En we worden opnieuw geleid en opnieuw zullen niet zeggen waar.
En in de lucht, transparant, rustig, en alles ligt in een notendop,
Er is geen tijd, dus we wachten niet langer.
And into the blue the heart rises like a hawk,
Om de brandende aarde te zegenen met regen.
Ik heb nog nooit zulke eindeloze kleuren gehad.,
En voorbij de horizon, die dichtbij komt.
Je ziet dat de netten leeg zijn, en er was niemand om te vangen.,
En nooit was, nooit was, nooit was, nooit was,
De lucht is de kleur van de regen.