Aisles — The Scarce Light Birth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Scarce Light Birth" van Aisles.
Songteksten
One so long ago some things were born
The night when her eyes met the light
Was so vast the world that was there before
And so much would stay in the dark
Oh no, she would grow so bright and so diferent
She’d not gleam in a world so numb to see glitter
She was so used to the scarce light birth at late hours
And thought of whom beyond the breeze was crying those dreams
All the forms that I touched, then the distance called
The colors were strong, but so strangely cold
Where reason blurred my sight absurd were the aims
and the way to be followed was for me alone
To nightly forms I had talked, «my name have you called»
«So when she dried her tears
The remote was changed for nearby
Outside among the trees not feeling cold her naked feet
She sang to all around but cried for her dress was blue
Her lucid dreams thrown to the sea while she fell in profoud sleep»
The silence of pieces and fragments
And the wind I evoked would let my voice vanish
Time was reduced as those long aisles
Untiring strides will take me so far beyond forsaken streets
I’ll go through the road that leads to you
Somewhere even if fainter, I thought
«prolong my minutes, embrace a lie that means all»
«So when the rain had come to fill all the empty gaps
She was then gone, sharp broken glass was going to bite her lacking arms
She couldn’t see the light, nor anyone heaving sighs, saw a million sparks
ascending high
Become part of someone’s sky»
He’d be lost and looking for what was not to be explained or justified
He knew it wasn’t given to everybody but ignored that if it had reached him «it»
meant all
In the meantime he’d walk…
Songtekstvertaling
Zo lang geleden werden er dingen geboren.
De nacht dat haar ogen het licht ontmoetten
Was zo groot de wereld die er eerder was
En zoveel zou in het donker blijven
Oh nee, ze zou zo helder en zo verschillend worden
Ze straalt niet in zo ' n verdoofde wereld om glitter te zien.
Ze was zo gewend aan de schaarse lichte geboorte op late uren.
En ik dacht aan wie voorbij de wind die dromen huilde.
Alle vormen die ik aanraakte, toen belde de afstand
De kleuren waren sterk, maar zo vreemd koud
Waar de rede mijn zicht vervaagde absurd waren de doelen
en de manier om gevolgd te worden was voor mij alleen.
Op nachtelijke formulieren die ik had gesproken, " mijn naam heb je gebeld»
"Dus toen ze haar tranen droogde
De afstandsbediening is veranderd voor dichtbij.
Buiten tussen de bomen, haar blote voeten niet koud voelen.
Ze zong voor iedereen maar huilde om haar jurk was blauw
Haar heldere dromen werden in zee gegooid terwijl ze in diepe slaap viel.»
De stilte van stukken en fragmenten
En de wind die ik riep zou mijn stem laten verdwijnen
De tijd werd korter als die lange gangpaden
Onvermoeibare stappen zullen me zo ver voorbij verlaten straten brengen.
Ik ga door de weg die naar jou leidt.
Ergens, zelfs als hij flauwvalt, dacht ik
"verleng Mijn minuten, omhels een leugen die alles betekent»
"Dus toen de regen kwam om alle lege gaten te vullen
Ze was toen weg, scherp gebroken glas zou haar armen bijten.
Ze kon het licht niet zien, niemand zucht, zag een miljoen vonken
hoog oplopend
Maak deel uit van iemands hemel.»
Hij zou verloren zijn en op zoek naar wat niet te verklaren of te rechtvaardigen was
Hij wist dat het niet aan iedereen gegeven was, maar negeerde dat als het hem bereikt had " het»
betekende alles
In de tussentijd zou hij lopen…