Agathodaimon — Sfintit cu roua suferintii songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sfintit cu roua suferintii" van Agathodaimon.

Songteksten

Cînd lumea se preschimbă-ntr-o umedă-nchisoare
În care-n van speranța, biet liliac se zbate
Lovindu-se de ziduri, cu-aripi șovăutoare
Și dînd mereu cu capu'-n tavanele surpate
Deodată, mînioase, prind clopote să sară
Și catre cer urlă-ngrozitoare
Lungi și nesfîrșite convoaie mortuare
Încet și fără muzici prin suflet trec mereu…
M-ați sfințit cu roua suferinții
Și mi-ați pus venin în sînge
Iar speranța-nvinsă plînge
Ca sufletul meu
Și mută-i gura-dulce a altor vremi
Cînd timpul crește-n urma mea
Iar eu mă-ntunec!
E-o oră grea și mare
Aripile-mi negre în ceruri se-ntind
Astfel lumea amuțește la-ntunecări solare
Astfel marea amuțește vulcane cînd s-aprind…
Cînd prin a vieții visuri oștiri de nori apar
A morții umbră slabă cu coasă și topor
Tăceți cum tac în spaimă, creștinii din popor
Cînd evul asfințește și dumnezeii mor!
Se mistuie-n moarte și durere
Văpaia care-n mine a strălucit
Ciudată întristare ce crește ca și marea
Pe-un țărm stîncos, pustiu…
Peste flăcări, peste fumuri, pe cadavre descărnate
Pe cîmpii deșerte, pe altare profanate
Vino, s-așezi pe ele tronul tău de oseminte
Înalță-te în culmea fumegîndelor morminte!
Căci eu nu mă las înrobit de tine, creștinule!

Songtekstvertaling

Als de wereld verandert in een natte gevangenis
Waarin in ijdele hoop, arme vleermuis worstelt
Tegen de muren slaande, met zwaaiende vleugels
En ze gaan altijd omhoog in de ingestorte plafonds
Plotseling, boos, vangen ze klokken om te springen.
And to the sky howling
Lange en eindeloze begrafeniskonvooien
Langzaam en zonder muziek door de ziel altijd passeren…
Je hebt me geheiligd met de Dauw van lijden.
En je hebt gif in mijn bloed gedaan.
En hoop huilt
Zoals mijn ziel
En verplaats zijn zoete mond naar andere keren
Als de tijd achter me groeit
En ik word donker.
Het is een moeilijk en groot uur.
Mijn zwarte vleugels in de hemel strekken zich uit
Dus de wereld wordt stil in het donker
De zee laat vulkanen tot zwijgen komen als ze ontbranden.…
Als door de dromen van het leven legers van wolken verschijnen
De schaduw van de dood met zeis en bijl
Zwijg als ze zwijgen in angst, de christenen van het volk
Als de eeuwen ten onder gaan en de goden sterven!
Het brandt tot de dood en pijn
Het vuur dat in mij scheen
Vreemd verdriet dat groeit als de zee
Op een rotsachtige, verlaten kust…
Over de vlammen, over de dampen, over de lijken.
Op verlaten velden, op ontheiligde altaren.
Kom, zet je troon op hen.
Ga naar de top van de rokerige graven!
Want Ik zal niet tot slaaf gemaakt worden door jou, Christian!