Agathodaimon — Ribbons / Requiem songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ribbons / Requiem" van Agathodaimon.

Songteksten

Random raining, ribbons of melancholy
The moment dies right here, before me
Grey horizons tarred to my days
The curtain fell, still the solitary plays
Dance with me, me dear
The dance of those, who’ll never return
Bleeding traces left behind, for the living
Hear life forging with death
It’s a gorgeous storm unfurling
I’ve awaited for so long
Now you taste like honey, dear
On my rigid tongue
It’s soothing as you delve
Into my crescent agony
Your lips of tragedy licking my requiem
I am betrayed by your kiss…
«Would you bleed for me again
For I adore its pounding
On your fetid, lifeless shell, it becomes like satin
No love existing, oh, my darling, see
I am the architect of this bitter-sweet abstract»
A key, a door, a vision, remnants of a dream
Corridor of conclusions thru wide ribbons seen
Like a statue starring with the same cold eyes
Honey, kill me again, for know now what I am
Lay down with me, my dear
Listen to this requiem
You always loved to hear
Through you knew the words
You did sing them wrong
Blood began to clog
Still in the rain
Some things can’t be remembered
And some are harder to forget…

Songtekstvertaling

Willekeurig regenen, linten van melancholie
Het moment sterft hier, voor mij.
Grey horizons geteerd tot mijn dagen
Het gordijn viel, nog steeds de eenzame speelt
Dans met me, schat.
De dans van hen, die nooit meer zullen terugkeren
Bloedsporen achtergelaten, voor de levenden.
Hoor leven smeden met de dood
Het is een prachtige storm die zich ontvouwt.
Ik heb zo lang gewacht.
Nu smaak je naar honing, schat.
Op mijn stijve tong
Het is rustgevend als je graaft.
In mijn crescent lijdensweg
Jouw lippen van tragedie likken mijn requiem
Ik ben verraden door jouw kus.…
"Zou je weer voor me bloeden
Want Ik hou van het bonzen
Op je fetid, levenloze schelp, wordt het net satijn.
No love existing, Oh, My darling, see
Ik ben de architect van dit bittere-zoete abstracte»
Een sleutel, een deur, een visioen, overblijfselen van een droom
Een Corridor van conclusies door brede linten
Als een standbeeld met dezelfde koude ogen
Schat, Dood me nog eens, want Weet nu wat ik ben
Ga bij me liggen, liefje.
Luister naar dit requiem.
Je hield er altijd van om te horen
Door jou kende je de woorden
Je hebt ze verkeerd gezongen.
Bloed begon te verstoppen.
Nog steeds in de regen
Sommige dingen kun je je niet herinneren.
En sommige zijn moeilijker te vergeten…