Agalloch — The Melancholy Spirit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Melancholy Spirit" van Agalloch.
Songteksten
It was in this haunted place under a moonless cloak of ebony
I was drawn to the glow of a young spiritess weeping in the woods
The blackest ravens and ice-veiled boughs
Have spoken of you, goddess of these bleak woods
I yearn for your embrace, spiritess of the melancholia
Show me, again, your sweet face
Enchant me with your rich, cinder burnt ether
Lure me into your arms and bless unto me eternal death
She had spoken to the dawn
Her words wisped in tongues of the wind
And then silence…
Pale clouds betrothed the dawn
Black rain fell
The birds wore masks
The haunting stain of her woe
Had burned itself into the oak
Night had gone
Bereaved, I was torn for her
One last time I witnessed her beauty in the distance
The arms of the trees tore at her morbid gown swaying in the loathsome winter
breeze
She faded before my eyes
Since that day a thousand veiled birds have taken flight
And the melancholy rain still pours forever on…
Songtekstvertaling
Het was op een spookachtige plek onder een maanloze mantel van ebbenhout.
Ik werd aangetrokken door de gloed van een jonge spiritess huilend in het bos.
De zwartste ravens en met ijs bedekte takken
Ik heb over u gesproken, godin van deze sombere bossen.
Ik verlang naar uw omhelzing, geestelijkheid van de melancholie.
Laat me je lieve gezicht zien.
Betover me met je rijke, cinder verbrande ether.
Lok me in je armen en zegen me de eeuwige dood.
Ze had met de dageraad gesproken.
Haar woorden wisped in tongen van de wind
En dan stilte.…
Bleke wolken trotseerden de dageraad
Zwarte regen viel
De vogels droegen maskers.
De vlek van haar verdriet
Had zichzelf verbrand in de eik
De nacht was voorbij.
Ik werd verscheurd voor haar.
Een laatste keer zag ik haar schoonheid in de verte.
De armen van de bomen scheurden aan haar morbide jurk zwalgend in de walgelijke winter
wind
Ze verdween voor mijn ogen.
Sinds die dag vliegen er duizend gesluierde vogels.
En de melancholie regen giet nog steeds voor altijd voort…