Agalloch — Hallways Of Enchanted Ebony songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hallways Of Enchanted Ebony" van Agalloch.
Songteksten
Kiss me coldly and drain this life from my lips
Let the cold blood flow on it’s own…
Kiss me coldly and fall away from the soul
Long forgotten…
From which of this oak shall I hang myself?
These ebon halls are always dark…
From which frostbitten bough shall I die?
As dark as the winter, as black as her ghastly veil
As cold as her whisper and chilling gown
No corridors of life and beauty
These enchanted halls are stained with the blood of night
Ebon halls gleam as ghosts of a fire dance wickedly across a pantheon of marble
These weary eyes shall open no more, frozen tightly by the cold embrace of death
A charnel house of memories torn and burning melancholy shall embrace me now
Hear this call…
Beyond endless halls and far across the vast forest, just across the iron gates
Whispers…
As dark as the winter, as black as her grim mask of death
As cold as her sorrow, her ivory tears
No corridors of life and beauty
No bloodred sky, no colors left in this world
It was the light’s end
Songtekstvertaling
Kus me koud en Put dit leven uit Mijn lippen
Laat het koude bloed vloeien.…
Kus me koud en val weg van de ziel
Lang vergeten…
Van welke eik zal ik mezelf ophangen?
Deze ebon hallen zijn altijd donker.…
Van welke frostbitten bough zal ik sterven?
Zo donker als de winter, zo zwart als haar afgrijselijke sluier
Zo koud als haar fluister en koellende jurk.
Geen gangen van leven en schoonheid
Deze betoverde hallen zijn bevlekt met het bloed van de nacht.
Ebon halls schittert als geesten van een vuurdans door een pantheon van marmer.
Deze vermoeide ogen zullen niet meer opengaan, stevig bevroren door de koude omhelzing van de dood
Een knelhuis van herinneringen verscheurd en brandend melancholie zal me nu omhelzen
Luister naar deze oproep.…
Voorbij eindeloze hallen en ver door het uitgestrekte bos, net over de ijzeren poorten
Fluisteren…
Zo donker als de winter, zo zwart als haar grimmige masker van de dood
Zo koud als haar verdriet, haar ivoren tranen
Geen gangen van leven en schoonheid
Geen bloodred sky, geen kleuren meer in deze wereld
Het was het einde van het licht