After The Burial — Lost In The Static songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lost In The Static" van After The Burial.
Songteksten
And in the end I will show you that this life is only madness
Can we filter out the toxicity and find worth in the static?
We build and build
We forget the model
We design the madness and we paint it gold
Swarming and spiraling burning at both ends
A blur on the horizon
We fail to keep site over and over again
Open your palms up resist the current
I am not your fathers son
Lost in the static
I am not your fathers son
Lost in the static
And you’ll find me at the end
Come dig me up, wipe the earth from my bones
With pressure, we creak and we bend
Crimson feet trample our joints
We splinter and break
We suffer again
We become a path others use to take
A distant undertaking to suffer the same
I’ll stand right beside you
We slog side by side
Become a path others use to take
Lost in the static
Just to suffer the same
Blegh
Come dig me up, wipe the earth from my bones
Hold me up and join me on the horizon
Kill whats left of the inner glow
Giving up the ghost
Growing cold
We never begin (We never begin)
Our own feet trample our joints
We burn both ends
A blur on the horizon
We become a path others use to take
A distant undertaking to suffer the same
I’ll stand right beside you
We slog side by side
(Lost in the static, lost in the static)
We build and build we forget the model
We design madness and paint it gold
I am not your fathers son
Lost in the static
I am not your fathers son
Lost in the static
And you’ll find me at the end
Come dig me up, wipe the earth from my bones
Songtekstvertaling
En uiteindelijk zal ik je laten zien dat dit leven slechts waanzin is.
Kunnen we de toxiciteit filteren en de waarde vinden in de ruis?
We bouwen en bouwen
We vergeten het model
We ontwerpen de waanzin en schilderen het goud.
Zwermen en spiralen branden aan beide kanten
Een waas aan de horizon
We houden de site niet steeds opnieuw bij.
Open je handpalmen tegen de stroom
Ik ben niet je vaders zoon.
Verloren in de statische
Ik ben niet je vaders zoon.
Verloren in de statische
En je vindt me op het einde
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten
Met druk kraken we en buigen we.
Karmozijnrode voeten vertrappelen onze gewrichten
We versplinteren en breken
We lijden weer.
We worden een pad dat anderen gebruiken om te nemen
Een verre verbintenis om hetzelfde te lijden
Ik zal naast je staan.
We slopen zij aan zij
Een pad worden dat anderen gebruiken om te nemen
Verloren in de statische
Om hetzelfde te lijden
Bleigh.
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten
Hou me omhoog en vergezel me aan de horizon
Dood wat er over is van de innerlijke gloed
De geest opgeven
Koud worden
We beginnen nooit (we beginnen nooit)
Onze eigen voeten vertrappelen onze gewrichten
We verbranden beide uiteinden.
Een waas aan de horizon
We worden een pad dat anderen gebruiken om te nemen
Een verre verbintenis om hetzelfde te lijden
Ik zal naast je staan.
We slopen zij aan zij
(Verloren in de statische, verloren in de statische)
We bouwen en bouwen we vergeten het model
We ontwerpen waanzin en schilderen het goud.
Ik ben niet je vaders zoon.
Verloren in de statische
Ik ben niet je vaders zoon.
Verloren in de statische
En je vindt me op het einde
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten