Aenaon — Land of No Water songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Land of No Water" van Aenaon.
Songteksten
Where the water has vanished, in the heat of the day
this world is bare and divides the fleeting rains
This is the land of gods in exile,
here the death of man remains in silence
We walked into the desert
buried into the sand
They still die in this desert
alone in this land
Their graves mark this land of no water
looking out of miles, the wind beyond eternity
What morbid grievous infinity of distance
such horror hovers all over the scene
The mighty spirit full of angry and bitterness
the dust behind in sunlight and mist
Endlessly flowing the yellow sand
digging graves with our bare hands
In a virgin sky the sun already dead
the desert, the desert, the desert I feel
we hang our death and rest in peace
Cursed be the gold, cursed be the gods
the desert, the desert, the desert I feel
we hung our skin and disappeared
As it came through the anguish, as it came through the fear
burning skies crown the cities of sand
A thousand years of wandering remained in silence
We prayed into the desert
buried into the sand
They still die in this desert
alone in this land
Alone in this land
We yell under the stars
We dreamed into the desert,
the Kingdom has come
The only heritage, lost souls and scars
Songtekstvertaling
Waar het water is verdwenen, in de hitte van de dag
deze wereld is kaal en verdeelt de vluchtige regens
Dit is het land van de goden in ballingschap.,
hier blijft de dood van de mens in stilte.
We liepen de woestijn in.
begraven in het zand
Ze sterven nog steeds in deze woestijn.
alleen in dit land
Hun graven markeren dit land zonder water.
kijkend vanuit mijlen, de wind voorbij de eeuwigheid
Wat een ziekelijke oneindigheid van afstand.
zo ' n horror zweeft overal.
De machtige geest vol woede en bitterheid
het stof achter in zonlicht en mist
Eindeloos stromend het gele zand
graven graven met onze blote handen
In een maagdelijke hemel is de zon al dood
de woestijn, de woestijn, de woestijn ik voel
we hangen onze dood op en rusten in vrede.
Vervloekt zij het goud, vervloekt zij de goden
de woestijn, de woestijn, de woestijn ik voel
we hingen onze huid op en verdwenen.
Als het kwam door de angst, als het kwam door de angst
brandende lucht kroon de steden van zand
Duizend jaar zwerven bleef in stilte.
We baden in de woestijn.
begraven in het zand
Ze sterven nog steeds in deze woestijn.
alleen in dit land
Alleen in dit land
We schreeuwen onder de sterren
We droomden in de woestijn,
het Koninkrijk is gekomen
Het enige erfgoed, verloren zielen en littekens